Iedereen is gelijkwaardig, moet kunnen genieten van dezelfde rechten en moet gelijke kansen krijgen: dit is een basisprincipe dat de UNESCO hoog in het vaandel draagt en dat ze in al haar activiteiten in de praktijk tracht te brengen. Maar de Organisatie beperkt zich niet tot die horizontale aanpak, ze ontwikkelt ook specifieke programma's die erop gericht zijn om bepaalde (achtergestelde) doelgroepen vooruit te helpen. Eén van haar prioritaire doelgroepen zijn vrouwen omdat de Organisatie ervan overtuigd is dat hun empowerment (emancipatie gecombineerd met een degelijke opleiding die de eigen capaciteiten en mogelijkheden vergroot) wereldwijd één van de essentiële voorwaarden voor duurzame ontwikkeling is.
Hoewel de verschillen zich op verschillende niveaus en in verschillende mate manifesteren, is er nog steeds sprake van genderverschillen, zowel in ontwikkelingslanden, landen in overgang als in geïndustrialiseerde landen. In ontwikkelingslanden draait het vaak om elementaire en cruciale kwesties zoals gelijke rechten, toegang tot onderwijs en emancipatie terwijl het bij ons onder andere gaat om fenomenen zoals het glazen plafond dat boven de werkvloer hangt en dat vrouwen lijkt te verhinderen om door te stoten tot de hoogste regionen van het bedrijfsleven.
De economische status van de vrouw en de positie die ze bekleedt op de arbeidsmarkt zijn onderling verbonden factoren die een sterke invloed hebben op haar welzijn, welvaart en onafhankelijkheid. Vandaar dat dit dossier daarop de nadruk legt bij het voorstellen van de inspanningen van de UNESCO om vrouwen dezelfde rechten en kansen te bieden als mannen. Vanuit het mondiaal perspectief zoomen we ook in op de situatie in ons land en staan we stil bij de geschiedenis van het gelijkekansenbeleid op federaal en Vlaams niveau.