UNESCO Platform Vlaanderen, thema "mensenrechteneducatie"http://unesco-vlaanderen.be2012-07-24T11:18:23Het UNESCO Platform Vlaanderen legt zich in de eerste plaats toe op het zo breed mogelijk verspreiden van informatie over de activiteiten en programma’s van UNESCO. Dat doet ze onder meer via het driemaandelijks tijdschrift UNESCO info, door het uitgeven van brochures rond specifieke UNESCO-prioriteiten en door het runnen van een informatie- en documentatiecentrum waar mensen kunnen aankloppen met vragen die verband houden met UNESCO.http://unesco-vlaanderen.be/media/html/unesco_platform_vlaanderen_logo.pngUNESCO Platform Vlaanderen, thema "mensenrechteneducatie"http://unesco-vlaanderen.benlDe Standaard Solidariteitsprijs 2012http://unesco-vlaanderen.be/2012/7/24/de-standaard-solidariteitsprijs-2012Tue, 24 Jul 2012 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2012/7/24/de-standaard-solidariteitsprijs-2012Het UNESCO Platform Vlaanderen dingt mee naar De Standaard Solidariteitsprijs met een advertentie over hoe UNESCO homofobie bespreekbaar wil maken in het onderwijs.

Ook dit jaar hadden bijna 100 organisaties laten weten dat ze zouden meedingen naar De Standaard Solidariteitsprijs. Op donderdag 28 juni 2012 heeft een jury uit de ingezonden creaties de 24 advertenties geselecteerd die effectief zullen verschijnen in de krant, waaronder de inzending van het UNESCO Platform Vlaanderen. De advertenties verschijnen in de periode van 16 juli tot 17 augustus.

Van 17 augustus tot 30 augustus kunnen bezoekers van de website van De Standaard stemmen op hun favoriete advertentie. De advertentie met de meeste stemmen wint de publieksprijs. In de weekendkrant van 1 september maakt De Standaard de winnaars bekend van de juryprijs en de publieksprijs. Beide laureaten mogen nog 3 keer paginagroot adverteren in De Standaard.

De Standaard Solidariteitsprijs begon in 2003 als een voorzichtige poging om de wereld van het goede doel en die van goede communicatie bij elkaar te brengen. Inmiddels is het een zomerse traditie. Het basisgegeven van de wedstrijd is eenvoudig: non-profitorganisaties stellen zichzelf voor in een goedgemaakte, originele, paginagrote advertentie. De 24 sterkste inzendingen verschijnen in de loop van de zomer in de krant. Vervolgens kiezen een jury en het publiek elk een winnaar.

De Standaard Solidariteitsprijs 2012

Het UNESCO Platform Vlaanderen gelooft in een rijkgeschakeerde samenleving waarin de rechten van iedereen gerespecteerd worden en zet zich bijgevolg in voor het verspreiden van het gedachtegoed van UNESCO. Deze VN-organisatie streeft naar een vreedzame wereld gebaseerd op de rijkdom van culturele diversiteit door internationale samenwerking te stimuleren rond onderwijs, wetenschap, cultuur en communicatie & informatie. Eén voorbeeld: ervoor zorgen dat iedereen zonder discriminatie van onderwijs kan genieten. Dus ook homo's want homorechten zijn gewoon mensenrechten. De advertentie werd gemaakt door reclamebureau Cayman (cayman.be).


De inzending van het UNESCO Platform Vlaanderen voor De Standaard Solidariteitsprijs 2012

]]>
UNESCO stelt Speciaal Gezant voor Holocausteducatie aanhttp://unesco-vlaanderen.be/2012/1/27/unesco-stelt-speciaal-gezant-voor-holocausteducatie-aanFri, 27 Jan 2012 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2012/1/27/unesco-stelt-speciaal-gezant-voor-holocausteducatie-aanSamuel Pisar wordt het gezicht van UNESCO's strijd tegen elke vorm van ontkenning van de Holocaust.

UNESCO stelt Speciaal Gezant voor Holocausteducatie aanTer gelegenheid van de Internationale Herdenkingsdag ter Nagedachtenis van de Slachtoffers van de Holocaust (27 januari) stelt Irina Bokova, directeur-generaal van UNESCO, de schrijver, advocaat en overlevende van de Holocaust, Samuel Pisar, aan als Ere-ambassadeur en Speciaal Gezant voor Holocausteducatie.

Deze aanwijzing maakt deel uit van de inspanningen van UNESCO om het bewustzijn over de Holocaust te vergroten en om elke vorm van ontkenning ervan te bestrijden. Tevens is het een erkenning voor het werk dat Samuel Pisar op dit gebied leverde.

Samuel Pisar is een in Polen geboren overlevende van de Holocaust en een gevierd internationaal advocaat, schrijver en mensenrechtenactivist. Hij kreeg het Amerikaans staatsburgerschap in 1961 dankzij een bijzondere wet van het Congres. Naast zijn werk als advocaat in de VS, Frankrijk en Groot-Brittannië, is hij bestuurslid van verschillende maatschappelijke organisaties, commissaris van Washingtons Brookings Institution (een non-profit organisatie die zich inzet voor meer democratie, veiligheid en sociaal & economisch welzijn), ere-voorzitter van Yad Vashem Frankrijk (onderdeel van het grootste documentatie- en onderzoekscentrum ter wereld over de Holocaust) en lid van de Raad van Bestuur van de Stichting voor de Herdenking van de Shoah en het Israëlisch Instituut voor Technologie.

Samuel Pisar is een van de sprekers op het symposium dat UNESCO op 31 januari 2012 in Parijs organiseert onder de titel International Dimensions of Holocaust Education. Het is bedoeld om de relevantie te bespreken van Holocausteducatie in een geglobaliseerde wereld.

"De Holocaust heeft een blijvende impact op de fundamenten van de mensheid. Nu de laatste overlevenden stilaan overlijden, is er een strijd begonnen om de sporen van het vroegere joodse leven te bewaren en om de herinnering aan de vervolgingen en slachtpartijen te behouden," aldus Irina Bokova. "Op de Internationale Herdenkingsdag ter Nagedachtenis van de Slachtoffers van de Holocaust herbevestigt UNESCO haar vastberadenheid om elke vorm van ontkenning van de Holocaust te bestrijden. Onderwijs vormt een belangrijk front in deze strijd waaraan UNESCO een bijzondere bijdrage levert met ons werk gericht op jongeren, de opleiding van leerkrachten en het ontwikkelen van curricula. Deze taak vormt de kern van de resolutie over Holocaustherdenking die de Organisatie in 2007 aannam."


Boodschap van UNESCO directeur-generaal Irina Bokova n.a.v. de Internationale Herdenkingsdag ter Nagedachtenis van de Slachtoffers van de Holocaust 2012

 

 


]]>
Introducing Democracyhttp://unesco-vlaanderen.be/2010/5/31/introducing-democracyMon, 31 May 2010 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2010/5/31/introducing-democracyIntroducing+DemocracyWat is democratie? Wat is de relatie tussen democratie en de rechten van het individu? Is regeren bij meerderheid altijd democratisch? Hoe kan de democratie worden gehandhaafd en verbeterd? Het zijn enkele van de 80 vragen die in dit boekje aan bod komen.

De behandelde vragen laten zich onderverdelen in zes ruime gebieden: elementaire begrippen en principes; vrije en eerlijke verkiezingen; open en verantwoordelijk bestuur; individuele rechten en de bescherming ervan; democratische of civiele maatschappij; en tenslotte de toekomst van de democratie.

Deze herziene uitgave houdt rekening met nieuwe uitdagingen waarmee onze samenleving kampt, gaande van het internationaal terrorisme tot de hiv/aids pandemie. Het is een heldere uiteenzetting over democratie, zowel vanuit theoretisch als praktisch perspectief beschouwd, die waardevol kan zijn voor een breed publiek waaronder studenten, activisten, ambtenaren en andere geïnteresseerden.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
ASPnet Schoolvoorbeelden voor kwaliteitsvol onderwijshttp://unesco-vlaanderen.be/2010/2/18/aspnet-schoolvoorbeelden-voor-kwaliteitsvol-onderwijsThu, 18 Feb 2010 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2010/2/18/aspnet-schoolvoorbeelden-voor-kwaliteitsvol-onderwijsScholen stellen projecten voor die ze bedachten en uitvoerden in het netwerk van met UNESCO geassocieerde scholen.

ASPnet SchoolvoorbeeldenUNESCO ASPnet schoolvoorbeelden voor kwaliteitsvol onderwijs is een 64 pagina's tellende brochure die een concreter beeld borstelt van het netwerk van met UNESCO geassocieerde scholen (ASPnet).

De brochure schetst het opzet en de doelstellingen van het ASPnet en illustreert dit verhaal uitgebreid met concrete voorbeelden van activiteiten en projecten die aangesloten scholen wereldwijd ontplooiden.

Er is aandacht voor initiatieven in vier domeinen die vooraf inhoudelijk geduid worden:

  • Inclusief onderwijs
  • Onderwijs voor duurzame ontwikkeling
  • Onderwijs voor interculturele dialoog
  • Mensenrechteneducatie

De brochure werpt een verhelderende blik op de gonzende bedrijvigheid van het ASPnet en bevat voorbeelden van initiatieven op lokaal, nationaal, regionaal en internationaal niveau.

UNESCO ASPnet schoolvoorbeelden voor kwaliteitsvol onderwijs is uitgegeven door het UNESCO Platform Vlaanderen en is gratis te bestellen via info@unesco-vlaanderen.be

Bezoek de website van de Vlaamse met UNESCO geassocieerde scholen.

Klik [hier] om de brochure UNESCO ASPnet schoolvoorbeelden voor kwaliteitsvol onderwijs te downloaden.

]]>
Studiegebiedenhttp://unesco-vlaanderen.be/2010/1/29/studiegebiedenFri, 29 Jan 2010 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2010/1/29/studiegebiedenAls basis voor de ontwikkeling van projecten schuift het ASPnet vier hoofdthema's naar voren waarrond ASPnet-scholen kunnen werken.

Wereldproblemen en de rol van de Verenigde Naties bij het oplossen ervan

ASPnet-scholen organiseren dikwijls activiteiten die aansluiten bij de prioriteiten van de VN en UNESCO zoals bijvoorbeeld vrede, armoede, honger, hiv/aids, vervuiling, klimaatverandering, analfabetisme, culturele identiteit, gender, kinderarbeid enz… Internationale dagen en jaren die uitgaan van de Verenigde Naties vormen daarvoor een uitstekend uitgangspunt.

Actief zijn in dit studiegebied helpt leerlingen om inzicht te krijgen in de lokale, nationale en internationale dimensies van bepaalde problemen en levert hen een beter begrip op van de toenemende onderlinge verbondenheid en complexiteit van de wereld waarin we leven. Ze worden ook meer vertrouwd met het systeem van de Verenigde Naties en kweken meer bewustzijn voor het belang van internationale samenwerking bij het oplossen van wereldproblemen.

Educatie voor duurzame ontwikkeling

Onderwijs vormt het fundament van duurzame ontwikkeling. Het is de sleutel tot het tot stand brengen van veranderingen in waarden en attitudes, vaardigheden, gedrag en levensstijlen in overeenstemming met duurzame ontwikkeling binnen en tussen landen. ASPnet-scholen staan erom bekend om nieuwe methoden te testen en te ontwikkelen die vervolgens kunnen dienen als voorbeeldpraktijken voor andere scholen.

Educatie voor duurzame ontwikkeling (EDO) is een hulpmiddel voor het aanpakken van met elkaar verbonden doelstellingen, zoals: een beter begrip van maatschappelijke instellingen en hun rol bij verandering en ontwikkeling waaronder het bevorderen van sociale rechtvaardigheid, gendergelijkheid, mensenrechten, democratische en participatieve systemen en  gezondheidszorg; een groter bewustzijn over het belang van natuurlijke hulpbronnen, de kwetsbaarheid van het leefmilieu, en de invloed van menselijke activiteit op de toestand van het milieu, de klimaatverandering en de biodiversiteit; een toegenomen gevoeligheid voor een verantwoorde en duurzame consumptie en voor de invloed van economische activiteit op de samenleving en het milieu.

EDO mag niet beschouwd worden als het zoveelste vak dat wordt toegevoegd aan het formeel onderwijs. Het is een brede leermethode en -proces gekenmerkt door een interdisciplinaire en holistische benadering die kritisch en creatief denken in het onderwijsproces stimuleert.

Vrede en mensenrechten

Vredesopvoeding en het promoten van de mensenrechten vormen van bij het begin de basis van het ASPnet. De scholen van het netwerk leggen nadruk op het belang en de inhoud van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en van de Conventie over de Rechten van het Kind.

Activiteiten rond vrede en mensenrechten stellen zicht tot doel om: alle uitingen van racisme, xenofobie, uitsluiting, discriminatie en onverdraagzaamheid uit te roeien; burgerzin, kritisch denken, verdraagzaamheid en geweldloze conflictoplossing te stimuleren; en het bewustzijn rond mensenrechten te vergroten en leerlingen vertrouwd te maken met hun rechten en plichten en die van anderen.

Intercultureel leren

Naarmate samenlevingen meer multicultureel en multi-etnisch worden, groeit het belang om de rijkdom van dergelijke diversiteit te benadrukken. Om te komen tot een waardevolle interculturele dialoog, leggen veel ASPnet-scholen contact met andere scholen van het netwerk en overstijgen ze grenzen, continenten, culturen en talen. Ze moedigen leerlingen aan om op zoek te gaan naar hun eigen wortels en om hun bevindingen te delen met leeftijdsgenoten in het buitenland.

Uitwisseling, twinning en gemeenschappelijke interculturele projecten behoren tot de kern van het ASPnet. Het zijn instrumenten om de kennis over, het begrip van, en het respect voor andere culturen te verdiepen; om jongeren meer te leren over hun eigen cultuur en identiteit; en om hen bewuster te maken van het belang van internationale samenwerking om globale problemen aan te pakken.

 

 

]]>
Human Rights in Education, Science and Culture: Legal Developments And Challengeshttp://unesco-vlaanderen.be/2009/11/2/human-rights-in-education,-science-and-culture-legal-developments-and-challengesMon, 02 Nov 2009 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2009/11/2/human-rights-in-education,-science-and-culture-legal-developments-and-challengesHuman+Rights+in+Education%2c+Science+and+Culture%3a+Legal+Developments+And+ChallengesDe mensenrechten vormen de kern van het werk dat de UNESCO presteert op het vlak van onderwijs, wetenschap en cultuur. Dit boek belicht de mensenrechten vanuit internationaal wettelijk perspectief. Het combineert inzichten betreffende de inhoud, de mate van toepassing en de verantwoordelijkheid van landen betreffende de mensenrechten met analyses van aspecten die te maken hebben met de implementering ervan.

Begonnen wordt er met inhoudelijke aspecten zoals de ondeelbaarheid en de onderlinge verbondenheid van alle mensenrechten. Daarna is er aandacht voor kwesties die verbonden zijn met economische, sociale en culturele rechten, zoals hoe deze rechten wettelijk geregeld en beschermd kunnen worden, hoe ze tussen private partijen kunnen toegepast worden en welke indicatoren er kunnen ontwikkeld worden om de implementering ervan te meten. Ten slotte behandelt het boek het recht op onderwijs, het recht op het genot van de voordelen die voortvloeien uit wetenschappelijke vooruitgang en het recht om deel te nemen aan het culturele leven - vooral rond deze laatste twee rechten is nog veel werk aan de winkel, zowel betreffende de inhoudelijke definiëring als betreffende de toepassing ervan.

Human Rights in Education, Science and Culture: Legal Developments And Challenges is uitgegeven naar aanleiding van de zestigste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en is een waardevol instrument voor iedereen die actief is in het domein van de mensenrechten.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Human Rights, Questions and Answershttp://unesco-vlaanderen.be/2007/9/13/human-rights,-questions-and-answersThu, 13 Sep 2007 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2007/9/13/human-rights,-questions-and-answersLeah Levin Human+Rights%2c+Questions+and+AnswersDe mensenrechten vormen een belangrijk onderwerp dat dagelijks in een of andere context in de actualiteit opduikt. Maar waarover gaat het precies als men verwijst naar de mensenrechten, welke wettelijke instrumenten bestaan er om ze te beschermen en af te dwingen, welke organisaties zetten zich in voor de bescherming ervan en wat doen ze precies? Het zijn maar enkele van de vragen die je spontaan te binnen schieten als je begint na te denken over dit belangrijke thema.

Op bovenstaande en vele andere vragen biedt dit boek een antwoord. En dat is vrij letterlijk te nemen, want het is opgesteld in vraag-antwoord vorm. Zo krijg je een goed beeld van welke standaarden voor de mensenrechten zijn ontwikkeld en welke internationale organisaties zich met de mensenrechten bezighouden en wat ze precies doen. Bovendien krijg je uitleg bij elke artikel van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zodat je in het bos van het jargon gemakkelijk de bomen kan onderscheiden.

Door de algemene en duidelijke aanpak waarvoor dit boek kiest, is het een uiterst handig instrument voor al wie zich voor het eerst wil verdiepen in de mensenrechten. Met de uitgifte ervan is de UNESCO niet aan haar proefstuk toe: het gaat om de vierde herziene uitgave die de recente ontwikkelingen op het gebied van de mensenrechten weerspiegelt. Deze editie is een van de bijdragen van de UNESCO aan het VN Decennium voor Mensenrechteneducatie (1995-2004).


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Education for Human Rightshttp://unesco-vlaanderen.be/2005/10/4/education-for-human-rightsTue, 04 Oct 2005 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2005/10/4/education-for-human-rightsEducation+for+Human+RightsDe mens toont zich nog steeds van zijn slechtste kant in oorlogen en allerlei conflicten. De rechten van mensen zoals ze beschreven worden door de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens worden nog dagelijks geschonden. Dit boek presenteert theoriën en praktijkstudies die aantonen hoe het onderwijs hierop kan reageren door mensen de vaardigheden aan te leren om beter om te gaan met conflicten.

De 15 auteurs bespreken begrippen zoals mensenrechten (vooral die van vrouwen, kinderen, minderheidsgroepen en inheemse volken), vrije toegang tot onderwijs, culturele waarden, internationale verstandhouding, samenwerking en vrede. Onderwijs moet helpen bij het streven naar de best mogelijke samenleving. Dit is geen samenleving zonder conflict (dat zou een utopie zijn), maar wel een samenleving in evenwicht, zonder bommen en granaten.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
All Human Beings... Manual for Human Rights Educationhttp://unesco-vlaanderen.be/2004/12/22/all-human-beings-manual-for-human-rights-educationWed, 22 Dec 2004 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2004/12/22/all-human-beings-manual-for-human-rights-educationAll+Human+Beings...+Manual+for+Human+Rights+EducationEen geïllustreerde praktische gids die leerlingen en leerkrachen van het basis- en middelbaar onderwijs helpt om de universele elementen van de mensenrechten te begrijpen. Deze gids wil het gemeenschappelijk streven naar sociale vooruitgang en verbetering van de levensomstandigheden promoten in een context van maximale vrijheid, zoals voorgesteld in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Het werk meet zich geen aura van alwetendheid aan, maar wil basismiddelen aanbieden die kunnen worden aangepast en uitgebreid in het continu proces dat het onderwijs moet zijn. Onderwijzers en leerkrachten moeten immers zelf, vertrekkend vanuit hun eigen culturele context, ontdekken welke rollen mensenrechten (kunnen) spelen in het dagelijks leven.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
UNESCO Prijs voor Mensenrechteneducatiehttp://unesco-vlaanderen.be/2002/11/27/unesco-prijs-voor-mensenrechteneducatieWed, 27 Nov 2002 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2002/11/27/unesco-prijs-voor-mensenrechteneducatieDe Academia Mexicana de Derechos Humanos krijgt de UNESCO Prijs voor Mensenrechteneducatie voor haar pionierswerk ter bevordering van de mensenrechten en de democratie in Mexico. De Academia Mexicana de Derechos Humanos (AMDH) is de laureaat van de UNESCO Prijs voor Mensenrechteneducatie, editie 2002. De AMDH, die werd voorgedragen door een zeskoppige internationale jury van gerenommeerde mensenrechtenspecialisten, is een pionier op het vlak van de mensenrechteneducatie in Mexico. Sinds haar oprichting in 1983 door een groep mensen uit verschillende geledingen van de civil society, ontwikkelde ze een ganse reeks van activiteiten zoals het geven van cursussen in de mensenrechten, het produceren en verspreiden van educatief materiaal en het runnen van sensibilisatiecampagnes omtrent mensenrechten via radio en televisie.

De Academie richt zich tot verschillende doelgroepen zoals gemeenschapsleiders en andere sleutelfiguren van de samenleving. Daarnaast speelde ze een rol bij het oprichten van een netwerk van ombudsdiensten en mensenrechtencommissies op federaal en regionaal niveau. Ze hielp eveneens bij het tot stand brengen van een systeem van toezicht op de verkiezingen en gaf door haar werking een positieve impuls aan het algemene democratiseringsproces in Mexico.

De UNESCO Prijs voor Mensenrechteneducatie, die om de twee jaar wordt toegekend, is gesticht in 1978 naar aanleiding van de 30ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens om instellingen, organisaties of individuen te eren die een belangrijke bijdrage leverden aan de bevordering van de mensenrechteneducatie.

]]>
Kennis op de voorgrondhttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/kennis-op-de-voorgrondTue, 01 May 2001 06:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/kennis-op-de-voorgrondGloria Ramirez is coördinatrice van de UNESCO Leerstoel voor Mensenrechten die in 1996 is opgericht aan de Autonome Nationale Universiteit van Mexico. Ze licht de doelstellingen en werking van de Leerstoel toe.

Kennis+op+de+voorgrondHoe kwam de Leerstoel in Mexico tot stand?

Ramirez: We vertrokken vanuit een dubbel engagement: op academisch niveau maar ook gericht naar de burgermaatschappij. In 1992 startten we met steun van docenten, studenten, ngo's en openbare instellingen met een permanente cursus onder de vlag "Hoger Onderwijs en Mensenrechten". De cursus groeide al snel uit tot een forum waar de belangrijkste uitdagingen van het land aan bod kwamen. Zo ontstond er in de sociale wetenschappen geleidelijk een curriculum voor mensenrechten. In 1996 ondertekenden we een conventie met de UNESCO en de Leerstoel voor Mensenrechten was een feit. De Leerstoel is een onderdeel van de faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen en is een geïntegreerd systeem voor onderzoek, opleiding en promotie van de mensenrechten vanuit een interdisciplinaire optiek.

Hoe ziet het programma eruit?

Ramirez: We leggen de nadruk op grondige studie van de sociale en politieke basis van de mensenrechten en hun verschillende dimensies. De lessen worden gegeven op een licentiaats, masters en doctoraats niveau. Voor post-graduates, wordt de research gekoppeld aan specifieke thema's zoals globalisatie, vrede, sociale netwerken, milieu, burgermaatschappij en democratie.

We kennen een internationaal diploma toe, het equivalent van een Masters Degree in Human Rights, in samenwerking met het Interamerican Institute of Rights en andere organisaties zoals de Universiteit van Parijs X (Frankrijk) en het Interdisciplinary Institute of Ethics and Human Rights en de Universiteit van Fribourg (Zwisterland).

Ons voornaamste objectief is om de mensenrechten op alle niveaus aan bod te laten komen. Zo ontwikkelden we niet alleen een programma om de mensenrechten de introduceren in het basisonderwijs, maar proberen we ook te verzekeren dat ze gerespecteerd worden in het dagelijkse leven op de school. Een andere prioriteit is het opleiden van leerkrachten. We ontwikkelden verschillende programma's die zich richten tot leerkrachten en professoren.

Wat zijn de praktische toepassingen van het programma?

Ramirez: Ons programma heeft niet de bedoeling om te leiden tot bepaalde beroepen. We trachten eerder om de mensenrechten te introduceren in verschillende professionele disciplines, zoals bij leerkrachten, advocaten of dokters.

Het is een zeer ambitieus uitgangspunt als je de uitdagingen van ons land overweegt. We moeten serieus nadenken over de rol die we verondersteld worden te spelen in het huidige proces van democratische overgang dat zich aan het voltrekken is.

Welke impact had de Leerstoel tot nu toe in Mexico?

Ramirez: We inspireerden de inrichting van permanente cursussen in verschillende deelstaten: in Pueblo (met 3.000 inschrijvingen), Guerrero, Chihuahua en Oaxaca, en binnenkort ook in Baja California. Naast de mensenrechten in het algemeen, komen ook andere specifieke thema's aan bod zoals het recht op gezondheid en onderwijs, vrouwenrechten, enz...

In Mexico is er, net als in de rest van Latijns-Amerika, een cultuur en beleid voor mensenrechten, maar dat neemt niet weg dat ze regelmatig met voeten getreden worden en hun verdedigers aangevallen.

Welke contacten werden er ondertussen uitgebouwd?

Ramirez: Het oprichten van netwerken is een van onze voornaamste activiteiten. We legden nogal wat contacten met collega's en ngo's in de regio en op internationaal vlak, zoals met het Human Rights Centre van de Universiteit van Washington in de VS of met het netwerk van Human Rights Institutes van de UNESCO. In 1999 zetten we een Mexicaans netwerk op van leerkrachten en onderzoekers die in de weer zijn met de mensenrechten. Onder de leden bevinden zich professoren, docenten van hogescholen en middenscholen en openbare instellingen.

Aan het slot van een regionaal symposium dat we vorig jaar in april organiseerden, publiceerden we de eerste Agenda van de 21e Eeuw voor Mensenrechteneducatie in Latijns-Amerika. We werken ook aan een eigen website: een forum voor Leerstoelen voor Mensenrechten in Latijns-Amerika dat uiteindelijk moet uitgroeien tot een databank die het publiek kan raadplegen. Dit jaar nog, zullen we een programma lanceren voor afstandsonderwijs omtrent mensenrechten voor studenten in Mexico en andere landen van Latijns-Amerika.

]]>
Geboorte van een projecthttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/geboorte-van-een-projectTue, 01 May 2001 05:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/geboorte-van-een-projectEen pilootproject van de UNESCO wil de principes van democratie en mensenrechten integreren in de leerplannen van drie Afrikaanse landen.

Geboorte+van+een+projectAls de mensenrechten geschonden worden, zijn vrouwen, kinderen en minderheidsgroepen gewoonlijk de slachtoffers. En trouw aan het Catch-22 principe, blijven deze groepen vaak verstoken van het basisonderwijs dat hen over hun rechten zou kunnen inlichten. Dat besef deed de UNESCO in 1997 besluiten om een pilootproject voor mensenrechteneducatie en democratie op te starten in Zimbabwe, Namibië, en Mozambique -dat pas enkele jaren geleden uit een 16 jaar lang aanslepende burgeroorlognachtmerrie ontwaakte. Bedoeling van het project is om een strategie te ontwikkelen om mensenrechten en democratie te vervatten in het formele onderwijscurriculum. Het wil ook leerkrachten opleiden om deze concepten op hun leerlingen over te brengen en aangepaste educatieve spullen ontwikkelen die ze daarbij kunnen gebruiken. Na drie jaar voorbereiding is het project klaar om in scholen in de drie landen aan de praktijk te worden getoetst.

Kerncurriculum

De eerste stap, legt Melania Rukanda van het UNESCO kantoor in Harare uit, was om projectcoördinators te selecteren in de UNESCO kantoren in de drie landen. "Zij werkten samen met deskundigen van de ministeries van Onderwijs om de deelnemende scholen te selecteren en om een gemeenschappelijk kerncurriculum omtrent mensenrechten en democratie op te stellen." Tijdens een aantal workshops besloot het projectteam om de mensenrechten aan bod te laten komen tijdens de bestaande lessen, zoals bijvoorbeeld geschiedenis, en er dus geen afzonderlijk vak van te maken. De thema's die men aan bod wou laten komen, werden afgestemd op de doelgroep van het pilootproject in elk land: Mozambique en Namibië richten zich tot het basisonderwijs, terwijl Zimbabwe de middenscholen centraal stelt.

In Zimbabwe is een van de tien deelnemende scholen de Emerald Hill School for the Deaf. Schooldirectrice Tariro Chimanyiwa wijst er op dat gehandicapten al te dikwijls de toegang tot onderwijs ontzegd wordt, wat een serieuze schending van hun meest elementaire rechten inhoudt. In Mozambique besloten de coördinators om het project uit te breiden tot burgerrechten en ethiek.

Lesmateriaal

Toen het kerncurriculum vast stond, begonnen de coördinators met de ontwikkeling van een informatiekit en handboek voor leerkrachten. Ze werden in het Engels en het Portugees verspreid op een oplage van 1.500 exemplaren over de drie landen. Omdat de basisteksten over de rechten van de mens niet gemakkelijk te verkrijgen zijn in deze landen, besloot men om er een vereenvoudigde versie van te verspreiden onder de leraars, aangevuld met voor de regio relevante voorbeelden.

Daarna richtten de projectorganisators een aantal workshops in voor leerkrachten. De eerste, gehouden in Zimbabwe in juli 2000, leerde hen hoe ze de ontwikkelde lesmaterialen kunnen aanwenden tijdens de les en hoe ze in te passen in het huidige curriculum. De tweede, die kort daarna doorging, ontwikkelde strategieën om het project op te volgen en te evalueren.

Start

Uiteindelijk ging het project in januari in de scholen van start. In Mozambique nemen negen scholen deel, in Namibië veertien en in Zimbabwe tien. "De leraars tonen zich verheugd dat ze rond belangrijke thema's als de mensenrechten kunnen werken," zegt Tariro Chimanyiwa, maar, zo waarschuwt ze, "dat ze van het idee van het project houden is één zaak, of ze de principes ervan ook daadwerkelijk vol overtuiging gaan implementeren is een andere." Dezelfde afwachtende houding valt te noteren bij het ministerie van Onderwijs, Sport en Cultuur in Zimbabwe, "de mensenrechten moeten niet louter op academisch niveau gepromoot worden, ze moeten in de praktijk worden gebracht," zo luidt het. Maar waar kan je beter beginnen dan in het hart en het hoofd van de toekomstige generaties?

]]>
De expertise van de UNESCO inzake mensenrechteneducatiehttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/de-expertise-van-de-unesco-inzake-mensenrechteneducatieTue, 01 May 2001 01:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/de-expertise-van-de-unesco-inzake-mensenrechteneducatieDe UNESCO speelt een voortrekkersrol op het vlak van de promotie van de mensenrechten via het onderwijs.

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens stelt uitdrukkelijk dat iedereen recht heeft op onderwijs dat de principes van de mensenrechten uitdraagt, maar de politieke vertaling van dat concept vond pas de voorbije tien jaar plaats. Belangrijke impulsen daartoe werden gegeven door het Actieplan voor Mensenrechten en Democratie dat het resultaat was van de Conferentie van Montreal in 1993, en het VN Decennium voor Mensenrechteneducatie (1995-2004) dat lidstaten stimuleert om mensenrechteneducatieprogramma's op nationaal niveau in te voeren.

De mensenrechten promoten via het onderwijs behoort tot het takenpakket van de UNESCO. De Organisatie speelt op dat vlak een voortrekkersrol, ze:

- ondersteunt nationale programma's van lidstaten, zoals in het zuiden van Afrika, Mali, Centraal Amerika, maar ook in Albanië, Kosovo, Burundi en Indonesë

- publiceert aangepaste lesmaterialen. De UNESCO publiceerde verschillende handboeken voor het basis- en middelbaar onderwijs, maar ook voor lerarenopleidingen, die in het teken staan van de mensenrechten.Verschillende van deze werken werden vertaald en op grote schaal verspreid, onder andere in Senegal en Portugal. In Australië en Canada deden ze dienst als grondstof bij het opstellen van de curricula.

- promoot netwerken die mensenrechteneducatie ondersteunen, zoals het ASPnet (een wereldwijd netwerk van met de UNESCO geassocieerde scholen: scholen die de principes van de UNESCO uitdragen tijdens hun lessen en pilootprojecten in die zin opzetten), de UNESCO Leerstoelen voor Mensenrechten, Vrede en Democratie waarvan er momenteel 49 zijn, en een waaier aan verschillende nationale en regionale onderzoeks- en opleidingsinstituten die rond mensenrechten werken. De Organisatie kent ook twee jaarlijkse prijzen toe om mensen en organisaties te steunen die op dit terrein actief zijn: de Prijs voor Vredesopvoeding (zie pagina XX) en de Prijs voor Mensenrechteneducatie.

"Ondanks alle verklaringen en conventies die de lidstaten ondertekenden, is het slechts de laatste 12 jaar dat de mensenrechten echt aan bod komen bij besprekingen over vrede en ontwikkeling," merkt Eduard Matoko, hoofd van de Eenheid voor Educatie omtrent Mensenrechten, Vrede en Democratie, op. "De mensenrechteneducatieprogramma's in talrijke landen hebben deze evolutie zeker mee in de hand gewerkt."

Maar er is nog een lange weg af te leggen, waarschuwt programmaspecialist Paolo Fontini: "Er is nog een duizelingwekkend aantal mensen in de wereld die zelfs hun meest elementaire rechten onthouden worden."

]]>
Mensenrechteneducatie: Respect kan je (aan)lerenhttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/mensenrechteneducatie-respect-kan-je-(aan)lerenTue, 01 May 2001 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/mensenrechteneducatie-respect-kan-je-(aan)lerenSchendingen van de mensenrechten zijn nooit goed te spreken, omdat ze de slachtoffers in hun menszijn treffen. Bovendien treffen ze in de eerste plaats zij die het zwakst staan in de samenleving: minderheidsgroepen, vrouwen en kinderen. Vaak vloeien de schendingen voort uit onwetendheid, omdat er een gebrek is aan informatie, een gebrek aan onderwijs die de principes van de mensenrechten overbrengt en eigen maakt aan de bevolking. Omdat deze schendingen kunnen voorkomen worden door kwalitatief onderwijs, tracht de UNESCO een voortrekkersrol te spelen op het vlak van mensenrechteneducatie om zo te bouwen aan een betere wereld waar iedereen in haar of zijn menselijke waardigheid gelaten wordt en zich ten volle kan ontplooien.

]]>
Sleutel tot veranderinghttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/sleutel-tot-veranderingTue, 01 May 2001 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2001/5/1/sleutel-tot-veranderingMensenrechten zijn een zaak van ons allemaal. We hebben er allemaal recht op, maar ook de plicht om ze te verdedigen en te gebruiken om een betere toekomst op te bouwen. Sleutel+tot+veranderingDe voorbije jaren zagen we een belangrijke verschuiving in de oorzaak en aard van mensenrechtenschendingen. De steeds groter wordende kloof tussen rijk en arm leidde tot protesten van de zogenaamde have-nots voor hun sociaal-economische rechten die vaak beantwoord werden met brutaal geweld (zoals in Bolivia, China en Nigeria). Een groot deel van de wereldbevolking gaat gebukt onder repressie, armoede of oorlog. In veel landen ontaardde politieke onstabiliteit in gewapende conflicten die talloze mannen, vrouwen en kinderen verminkten of doodden (zoals in Kosovo en Sierra Leone). De 40 miljoen vluchtelingen en ontheemden die hun huizen ontvluchtten op zoek naar veiligheid, tonen ons de omvang van vervolging en geweld in de wereld.

Verantwoordelijkheid

Maar mensenrechtencrisissen kunnen en moeten voorkomen worden, want ze zijn nooit onvermijdelijk. Positief is alvast de toegenomen internationale verantwoordelijkheid voor de bescherming van de mensenrechten: een reden voor optimisme in een turbulente wereld. Dat is vooral een pluim op de hoed van de jarenlange onverminderde inzet van mensenrechtenactivisten over de hele wereld.

De opvallende toename aan mensenrechtenschendingen doet zich voor op alle niveaus en in alle types van samenlevingen. Overal ondergaan mensen misbruiken omwille van hun afkomst en wie ze zijn. Daarbij kan het onder andere gaan om het niet kunnen genieten van het recht op onderwijs, vrije meningsuiting en vergadering, vakbond, voedsel, degelijke huisvesting, gezondheidszorg en schendingen van kinderrechten.

Onwetendheid

In veel gevallen zijn de slachtoffers van de schendingen zich niet bewust van de remedies. Informatie en onderwijs worden hen opzettelijk ontzegd omdat de onderdrukkers zich maar al te bewust zijn van de invloed die kennis kan hebben. In veel landen blijven kinderen analfabeet. Meer dan 120 miljoen kinderen van schoolgerechtigde leeftijd blijven van onderwijs verstoken omdat hun regeringen niet de wil of motivatie hebben om de nodige middelen vrij te maken voor verplicht onderwijs.

Om te kunnen opkomen voor hun rechten moeten mensen kennis en vaardigheden kunnen opdoen, en de kans krijgen om hun situatie te analyseren en er een weloverwogen mening over te vormen. Mensenrechteneducatie is het middel bij uitstek om mensen daartoe te motiveren en het nodige vertrouwen te geven.

Educatie

Zij die de mensenrechten schenden moeten niet alleen voor het gerecht gebracht worden, maar moeten er eveneens op gewezen worden dat hun acties verkeerd zijn en de kans krijgen om te leren hoe ze de mensenrechten van iedereen kunnen en moeten respecteren. Zo kan een opleiding politiemensen bijvoorbeeld leren dat racisme een misdaad is. Tezelfdertijd kan hen geleerd worden om alle mensen te respecteren, ongeacht hun origine.

Mensenrechteneducatie die uitgaat van een strategische aanpak op lange termijn waarbij participatie en interactie centraal staan, kan een belangrijke bijdrage leveren om mensen in staat te stellen om op te komen voor hun rechten en te werken aan hun persoonlijke ontwikkeling en die van hun samenleving. Op die manier worden de fundamenten gegoten van een betere wereld voor iedereen.

Universeel

De mensenrechten zijn universeel, ondeelbaar, en onvervreemdbaar en dus moet ook mensenrechteneducatie een recht van iedereen zijn, in alle landen en met oog voor alle in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) beschreven rechten.

In landen waar slechts kleine schendingen voorkomen is mensenrechteneducatie nodig om de duurzaamheid van een veilige en vrije samenleving te verzekeren en steun te bieden aan slachtoffers elders in de wereld. Mensen die in landen wonen waar repressieve regimes aan de macht zijn en schendingen dagelijkse kost zijn, moeten de kans krijgen om na te gaan hoe ze hun samenleving kunnen veranderen in een die de mensenrechten respecteert.

Principes

In alle landen moeten kinderen leren wat juist en fout is, zoals de UVRM dat omschrijft. Ze moeten respect en waardigheid leren. Leerkrachten moeten een sfeer scheppen die een voorbeeld stelt van hoe kinderen de mensenrechten in hun dagdagelijkse leven kunnen integreren. Ook volwassenen, en vooral zij die van onderwijs verstoken bleven, moeten over de mensenrechten leren en weten hoe ze toe te passen in hun dagelijkse realiteit. De principes blijven immers dezelfde, ongeacht de leeftijd. Enkel de onderwijsaanpak verschilt.

Mensenrechteneducatie is de sleutel tot echte verandering. In alle landen zit het geweld in de lift, of het nu aangestoken is door de overheid of door burgers, of het nu voorkomt op school of in het gezin of elders in de samenleving. Mensen uit alle bevolkingslagen hebben een rol te spelen in het opbouwen van een betere toekomst voor iedereen.

]]>
Mensenrechten en conflicthttp://unesco-vlaanderen.be/1998/10/1/mensenrechten-en-conflictThu, 01 Oct 1998 04:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/1998/10/1/mensenrechten-en-conflictMensenrechteneducatie is van groot belang om te komen tot een vredescultuur omdat het jongeren leer om conflicten op een vreedzame manier te benaderen. Niet met de vuisten maar met de rede.

Zoals aangegeven in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zouden alle mensen, waar ze ook leven van dezelfde rechten moeten genieten: voeding, huisvesting, gezondheidszorg, liefde, onderwijs, zelfexpressie, om er maar enkele te noemen. Het is niet meer dan normaal dat elk individu kan rekenen op de vervulling van deze rechten op het geschikte moment van zijn of haar ontwikkeling.

Armoede

Maar zowel in de geïndustrialiseerde landen als in de ontwikkelingslanden zijn er teveel voorbeelden van onrechtvaardigheid waarbij deze mensenrechten niet worden gerespecteerd. Armoede is waarschijnlijk de meest fundamentele en wijdverspreide vorm van onrechtvaardigheid. Op dezelfde manier belemmert discriminatie de kansen van individuen om zich volwaardig te ontwikkelen. Rechtvaardigheid is essentieel in de ontwikkeling van individuen maar ook van gemeenschappen en landen.

De miskenning van rechtvaardigheid hangt nauw samen met conflicten. Onrechtvaardigheid, reëel of als dusdanig aangevoeld, is één van de meest voorkomende oorzaken van conflict tussen individuen, groepen en naties. Gewelddadige conflicten kunnen op hun beurt onrechtvaardigheid verder in stand houden.

Conflict

De Verenigde Naties zetten wereldwijd programma's op om een einde te maken aan die onrechtvaardigheid. Daar conflicten vaak onrechtvaardigheden in de hand werken, is het ook erg belangrijk dat men leert over conflict en conflictoplossing.

Wanneer jongeren worden gevraagd welke ideeën en gevoelens het begrip 'conflict' bij hen oproept, zullen de antwoorden meestal te maken hebben met geweld. Bij volwassenen is dat niet anders. Geweld overheerst de media, het is dus niet verwonderlijk dat 'conflict' voor velen synoniem is van 'geweld'. Het is absoluut noodzakelijk dat zowel jongeren en volwassenen begrijpen dat conflicten niet noodzakelijk tot geweld moeten leiden.

Vredescultuur

Dat is het uitgangspunt van UNESCO's vredescultuurprogramma. Het is het basisprogramma van de Organisatie, in die zin dat zijn principes in alle andere acties en programma's van UNESCO verweven zijn. Vredescultuur bestaat uit waarden, houdingen en gedrag die sociale interactie aanmoedigen en gebaseerd zijn op principes als vrijheid, rechtvaardigheid en democratie, mensenrechten, verdraagzaamheid en solidariteit. Vredescultuur verwerpt geweld en streeft ernaar conflicten op te lossen door ze bij de wortel aan te pakken en problemen op te lossen via dialoog en onderhandeling.

Het onderwijs kan ertoe bijdragen dat jongeren een andere kijk krijgen op conflicten waarbij ze niet alleen aandacht hebben voor gewelddadige situaties, maar ook voor conflicten die mensen onvermijdelijk hebben over ideeën, waarden en opvattingen in verband met een hele waaier van onderwerpen. Dit zijn conflicten die vaak uitmonden in geweld als ze niet op de juiste manier worden aangepakt. Het juist omgaan met conflicten betekent respect hebben voor ieders rechten. De mensenrechten vormen hierbij een belangrijke leidraad.

Problemen oplossen

We kunnen leren dat er verschillende manieren zijn om op conflictsituaties te reageren. Jongeren kunnen leren onderhandelen en probleemoplossend werken waardoor conflicten niet langer als bedreigend worden ervaren, maar ook als mogelijkheden voor creatieve verandering. Ze kunnen dit eerst proberen toe te passen op conflictsituaties in hun dagelijks leven -conflicten met vrienden, familie, leerkrachten... Nadien kunnen ze nagaan hoe probleemoplossend werken kan toegepast worden bij etnische of godsdienstige conflicten, bij grensgeschillen, bij conflicten over grondstoffen of in de strijd tussen verschillende politieke ideologieën in een gemeente, een land of op wereldvlak.

Op die manier kan onderwijs preventief werken. Als jongeren kennis, vaardigheden en houdingen over vrede worden bijgebracht, krijgen zij de kans en de verantwoordelijkheid om te werken aan een vredescultuur waarin de mensenrechten daadwerkelijk gerespecteerd worden.

]]>