UNESCO Platform Vlaanderen, thema "eilanden"http://unesco-vlaanderen.be2015-02-04T16:54:12Het UNESCO Platform Vlaanderen legt zich in de eerste plaats toe op het zo breed mogelijk verspreiden van informatie over de activiteiten en programma’s van UNESCO. Dat doet ze onder meer via het driemaandelijks tijdschrift UNESCO info, door het uitgeven van brochures rond specifieke UNESCO-prioriteiten en door het runnen van een informatie- en documentatiecentrum waar mensen kunnen aankloppen met vragen die verband houden met UNESCO.http://unesco-vlaanderen.be/media/html/unesco_platform_vlaanderen_logo.pngUNESCO Platform Vlaanderen, thema "eilanden"http://unesco-vlaanderen.benlUNESCO info 93http://unesco-vlaanderen.be/2014/10/9/unesco-info-93Thu, 09 Oct 2014 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2014/10/9/unesco-info-93O.a. aandacht voor het onderwatererfgoed van WOI, voor de politisering van de Werelderfgoedconventie en voor alfabetisering en duurzame ontwikkeling.

UNESCO info 93Het onderwatererfgoed van de Groote Oorlog: Unesco hield op 26 en 27 juni 2014 een internationaal congres over het onderwatererfgoed van de Eerste Wereldoorlog in het Provinciaal Hof in Brugge. Het congres kon plaatsvinden dankzij steun van de Vlaamse Regering en de medewerking van de Provincie West-Vlaanderen en Stad Brugge.

De rol van kolonies en protectoraten in de Eerste Wereldoorlog: Het waren vooral Europese landen die de hoofdrol speelden tijdens de Eerste Wereldoorlog. Maar zonder de steun van hun kolonies en protectoraten was de oorlog wellicht anders afgelopen.

Alfabetisering en duurzame ontwikkeling: Unesco bekroont vijf initiatieven die gemeen hebben dat ze mensen leren lezen en schrijven maar evenzeer oog hebben voor duurzame ontwikkeling.

Geneesmiddelen voor de wereldbevolking: Arme mensen blijven vaak verstoken van levensreddende medicijnen omdat ze er geen geld voor hebben of omdat ze gewoonweg niet te verkrijgen zijn. Een radicale hervorming kan daar iets aan veranderen.

Unesco Werelderfgoedconventie in gevaar: Aanhoudend politiek geïnspireerde beslissingen doen de geloofwaardigheid van de Werelderfgoedconventie en het Werelderfgoedcomité geen goed

Op de kleintjes letten: Kleine eilandstaten fungeren als het ware als barometers voor de klimaatverandering. Nochtans wordt er weinig rekening mee gehouden bij het uitstippelen van internationaal beleid. Unesco zet zich in om daar verandering in te brengen.

Geboorte van een nationaal museum: Bijzonder initiatief betrekt de lokale gemeenschappen van Zuid-Soedan bij het bedenken en uitwerken van een nationaal museum dat verzoening en nationale eenheid wil bevorderen.

De dieperik in: Nieuwe fase in waarnemingsprogramma gaat gegevens inzamelen over de evolutie van de diepe oceaan.

Op maat gesneden seksuele voorlichting: Een brede waaier aan partners, waaronder Unesco, werken samen om de grote behoefte aan seksuele voorlichting in Vietnam te bevredigen.

Cultureel erfgoed onder vuur: 60 jaar Verdrag van Den Haag: 60 jaar geleden sprak de internationale gemeenschap af om waardevolle culturele sites te ontzien in tijden van conflict. De geschiedenis en het dagelijks nieuws leren ons dat de naleving van dat engagement te wensen over laat.

Download UNESCO info 93


UNESCO info verschijnt vier keer per jaar. Abonnementen lopen per kalenderjaar. Voor 10 euro valt het tijdschrift bij je in de bus. Bestellen kan via info@unesco-vlaanderen.be

]]>
Op de frontlinie van de klimaatveranderinghttp://unesco-vlaanderen.be/2008/6/18/op-de-frontlinie-van-de-klimaatveranderingWed, 18 Jun 2008 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2008/6/18/op-de-frontlinie-van-de-klimaatveranderingEen forum voor inheemse volken en mensen die in kwetsbare gemeenschappen of op kleine eilanden wonen, wil deze tot nu toe genegeerde groepen een stem geven in het internationaal debat over klimaatverandering. Op+de+frontlinie+van+de+klimaatveranderingIn het internationaal debat over klimaatverandering komen een aantal betrokken partijen, zoals inheemse volken en inwoners van kwetsbare gebieden, te weinig aan bod. Daarom lanceren twee programma's van de UNESCO, het Coast and Small Islands Platform en het Local and Indigenous Knowledge Systems Programme een internetforum gewijd aan de belangen, grieven en ervaringen van deze mensen.

Het Climate Frontlines forum zal aandacht besteden aan de ervaringen van afgelegen of inheemse gemeenschappen van kleine eilanden, het gebied rond de Noordpool, hooggelegen gebieden, laaggelegen kustzones, tropische wouden, woestijngebieden en andere kwetsbare omgevingen. Voor veel mensen is klimaatverandering nog een verafgelegen gevaar maar voor deze kwetsbare gemeenschappen is het dagdagelijkse realiteit. Kleine eilanden, bijvoorbeeld, krijgen nu reeds te maken met een stijgende zeespiegel en verzilting van zoetwaterbronnen en landbouwgronden tengevolge van stormen die zeewater landinwaarts stuwen.

Landelijke en inheemse bevolkingen zijn goed geplaatst om de impact van klimaatverandering waar te nemen. Door de eeuwen heen zagen ze zich geconfronteerd met veranderingen van het leefmilieu en bouwden ze kennis en vaardigheden op om zich aan te passen aan de nieuwe situaties. Deze kennis kan van groot belang zijn bij de debatten over de impact van klimaatverandering en de strategieën om erop te reageren.

Ondanks hun bijzondere kwetsbaarheid en de strategieën voor aanpassing en de kennis waarover ze beschikken, blijven inheemse volken uitgesloten van het debat over klimaatverandering. Ze uitten hun frustratie daarover met een demonstratie op 7 december 2007 tijdens de VN-conferentie over klimaatverandering in Bali (Indonesië) en op de recentste bijeenkomst van het Permanent forum voor inheemse aangelegenheden van de VN in mei 2008 in New York (VS).

Het nieuwe forum van de UNESCO komt tegemoet aan de vraag van inheemse volken om gehoord te worden. Het zal niet alleen zorgen voor meer aandacht voor kwetsbare gemeenschappen in internationale debatten maar zal eveneens een platform bieden aan gemeenschappen om ervaringen uit te wisselen. Het forum werkt voorlopig met drie talen, Engels, Frans en Spaans; maar in de toekomst kunnen daar nog andere talen aan worden toegevoegd.

Klik hier voor het nieuwe forum waarmee de UNESCO een stem geeft aan kwetsbare gemeenschappen in het internationaal debat over klimaatverandering.

Klik hier om de gratis Nederlandstalige brochure van het UNESCO Platform Vlaanderen te bestellen waarin een overzicht gegeven wordt van de programma's waarmee de UNESCO de strijd aanbindt tegen klimaatverandering.

]]>
Sundarbans werelderfgoedsite zwaar beschadigdhttp://unesco-vlaanderen.be/2007/12/12/sundarbans-werelderfgoedsite-zwaar-beschadigdWed, 12 Dec 2007 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2007/12/12/sundarbans-werelderfgoedsite-zwaar-beschadigdEen team van experts ging de schade opmeten die de cycloon Sidr halverwege november veroorzaakte in Bangladesh. Sundarbans+werelderfgoedsite+zwaar+beschadigdDe cycloon die meer dan 3.000 mensenlevens eiste in Bangladesh op 15 november 2007 hield ook lelijk huis in de Sundarbans werelerfgoedsite, zo blijkt uit het verslag van de experts die het mangrovewoud in opdracht van de UNESCO bezochten op de delta van de Ganges, de Brahmaputra en de Meghna rivieren.

De experts stelden vast dat 40 procent van de site zwaar beschadigd werd door de cycloon Sidr. De cycloon sloeg toe in het oostelijk deel van Sundarbans, het biologisch rijkste deel van de werelderfgoedsite. Het gebladerte van meer dan 30 procent van de bomen werd van de takken gestroopt. Verschillende grote bomen werden door de wind geveld en de boomkruin van verschillende andere liep ernstige schade op.

Met zijn 140.000 hectaren is Sundarbans een van de grootste mangrove-ecosystemen ter wereld. Het is een complex netwerk van waterwegen, slikken en kleine eilanden. Het herbergt een brede waaier van fauna, waaronder 260 vogelsoorten, de Bengaalse tijger en andere bedreigde diersoorten zoals de Indische python. De omvang van de impact van de cycloon op het wild moet nog worden vastgesteld.

De experts zijn vooral bezorgd dat stropen en andere inbreuken het herstel van het ecosysteem in het gedrang zullen brengen. Normaal gezien zal de regeneratie tien tot vijftien jaar duren. Doordat observatiestations, aanlegsteigers, boten en ander materiaal van de Bengalese Wouddienst door de cycloon mee in zee zijn gesleept, wordt het zeer moeilijk voor de autoriteiten om de site, die in 1997 op de Werelderfgoedlijst werd ingeschreven, te beheren.

Sundarbans doet ook dienst als de broedplaats van verschillende vis-, garnalen- en krabbensoorten waarmee 300.000 mensen in hun levensonderhoud voorzien. De experts roepen donoren op om hulp te bieden bij het herstellen en heropbouwen van de infrastructuur (observatiestations en aanlegsteigers) van de Wouddienst en om verloren materiaal (boten, communicatieapparatuur) te vervangen.

Eerder kondigde de UNESCO aan dat ze zal helpen bij de heropbouw van het land. De Organisatie zal zich daarbij vooral toeleggen op het onderwijs. Meer dan 1.300 onderwijsinstellingen in 30 districten zijn vernield of zwaar beschadigd. Nog eens 7.500 liepen lichtere schade op. Samen met het Kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF) en andere VN-agentschappen en ngo's die in de getroffen gebieden actief zijn, werkt het UNESCO-kantoor in Dhaka aan het oplijsten van de onderwijsbehoeften om vervolgens mee te werken aan de wederopbouw van scholen en het onderwijssysteem.

]]>
UNESCO-experts bevestigen benarde situatie Galapagoseilandenhttp://unesco-vlaanderen.be/2007/4/17/unesco-experts-bevestigen-benarde-situatie-galapagoseilandenTue, 17 Apr 2007 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2007/4/17/unesco-experts-bevestigen-benarde-situatie-galapagoseilandenDe wereldberoemde Galapagoseilanden dreigen hun unieke karakter te verliezen door de gevolgen van ongebreideld toerisme en migratie. UNESCO-experts+bevestigen+benarde+situatie+GalapagoseilandenEen team van experts van de UNESCO en de Wereldunie voor de Bewaring van de Natuur (IUCN) dat de Galapagoseilanden bezocht van 8 tot 13 april 2007, bevestigt eerdere alarmerende berichten over het in gevaar zijn van de werelderfgoedsite en steunt de maatregelen die de Ecuadoraanse autoriteiten aankondigden om het voortbestaan van de site te verzekeren.

Het grootste gevaar voor de Galapagoseilanden komt vooral van het steeds vaker voorkomen van vreemde planten- en diersoorten, het toenemend aantal mensen dat zich (illegaal) op het eiland vestigt, de ongecontroleerde ontwikkeling van het toerisme, vervuiling en het falen van verschillende instellingen en agentschappen om aan deze bedreigingen het hoofd te bieden.

De experts zullen uitgebreid verslag uitbrengen van hun bevindingen tijdens de volgende bijeenkomst van het Werelderfgoedcomité die van 23 juni tot 2 juli plaatsvindt in Christchurch (Nieuw-Zeeland). Op basis daarvan zal het comité aanbevelingen formuleren die het behoud van de werelderfgoedsite op lange termijn moeten helpen verzekeren. Het is niet ondenkbaar dat het comité de site zal toevoegen aan de Lijst van het bedreigd werelderfgoed zodat een extra impuls aan de bescherming van de site kan gegeven worden.

Tijdens het bezoek zaten de experts rond de tafel met talrijke beleidsmensen en andere betrokkenen bij het beheer en de ontwikkeling van de Galapagoseilanden. Ze juichten alvast de maatregelen toe die president Rafael Correa van Ecuador aankondigde ter bescherming van de unieke eilandengroep, waaronder het beperken van het vliegverkeer, het toerisme en de migratie naar de eilanden.

De Galapagoseilanden is een groep van dertien grote en meer dan veertig kleine eilanden, waarvan er vijf bewoond worden. De archipel ligt 970 km ten westen van de kust van Ecuador in de Grote Oceaan.

]]>
Coping With Beach Erosionhttp://unesco-vlaanderen.be/2005/6/27/coping-with-beach-erosionMon, 27 Jun 2005 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2005/6/27/coping-with-beach-erosionGillian Cambers Coping+With+Beach+ErosionCoping with Beach Erosion is een praktische gids voor mensen die nauw betrokken zijn bij het strand. Dat kan gaan van bepaalde specialisten, tot mensen die een strandhuis bezitten. Het boek is geschreven in een vlotte stijl die ook voor de 'leek' toegankelijk is.

Het werk legt uit waarop je moet letten wanneer je gebouwen koopt of bouwt op kuststroken die aan erosie onderhevig zijn. De kwestie van de bewaring en instandhouding van kuststroken wordt besproken aan de hand van praktijkvoorbeelden die verschillende technieken hanteerden. De richtlijnen en adviezen die het boek naar voren brengt zijn gegroeid uit de technische kennis die tien jaar onderzoek opleverde.

Hoewel het zwaartepunt van de aandacht ligt bij de kusten in het Caraïbisch gebied, zijn de algemene principes die worden besproken en geïllustreerd ook van toepassing op andere kusten over de hele wereld.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
De erfenis van de slavenhandelhttp://unesco-vlaanderen.be/2004/5/1/de-erfenis-van-de-slavenhandelSat, 01 May 2004 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2004/5/1/de-erfenis-van-de-slavenhandelDe transatlantische slavenhandel is een van de zwartste bladzijden uit onze geschiedenis. Bovendien laten de gevolgen ervan zich de dag van vandaag nog op verschillende manieren voelen: niet alleen in de samenlevingen die er in het verleden rechtstreeks door werden getroffen maar bijvoorbeeld ook in het nog steeds verder leven van het racisme dat werd ontwikkeld om deze misdaad tegen de menselijkheid te vergoelijken. We mogen dit donkere verleden de rug niet toekeren maar moeten het integendeel in alle eerlijkheid belichten en er lessen uit trekken. Dat is alvast het uitgangspunt van het Slavenroutes programma van de UNESCO en ligt ook aan de grondslag van de beslissing van de Verenigde Naties om 2004 uit te roepen tot het Internationaal jaar ter herdenking van de strijd tegen slavernij en haar afschaffing.

Het herdenkingsjaar valt samen met de tweehonderdste verjaardag van de onafhankelijkheid van Haïti: de eerste zwarte staat die autonomie verwierf nadat een opstand er definitief de ketens van de slavernij doorbrak. Hieronder zal blijken dat de bevolking nog dagelijks met de gevolgen van de slavernij geconfronteerd wordt. De inwoners van Haïti en buurstaat de Dominicaanse Republiek worstelen nog steeds met het verleden terwijl ze hun culturele identiteit verder trachten te ontwikkelen. De sporen van de slavernij laten zich niet alleen voelen, ze zijn ook zichtbaar. Zoals in de culturele smeltkroes die het Stenen Dorp van Zanzibar is en in de herdenkingsmonumenten langs de Afrikaanse westkust die hieronder aan bod komen.

]]>
VN stellen eerste Wereldwaterrapport voorhttp://unesco-vlaanderen.be/2003/3/5/vn-stellen-eerste-wereldwaterrapport-voorWed, 05 Mar 2003 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2003/3/5/vn-stellen-eerste-wereldwaterrapport-voorHet meest uitgebreide en actuele rapport over de staat van 's werelds waterhulpbronnen, rangschikt België helemaal onderaan voor wat de waterkwaliteit betreft en waarschuwt dat de politieke inactiviteit van de internationale gemeenschap de watercrisis mee in de hand werkt.

Gezien de "inactiviteit op het besluitvormend niveau" zal de wereldwijde watercrisis de komende jaren nooit eerder vertoonde hoogten bereiken, met een "groeiend tekort aan water per hoofd van de bevolking in vele ontwikkelingslanden", dat staat te lezen in een VN-rapport dat vandaag verschenen is. Watervoorraden zullen gestaag afnemen door bevolkingsgroei, milieuvervuiling en klimaatverandering.

Het World Water Development Report - Water for People, Water for Life - is het meest veelomvattende up-to-date overzicht van deze natuurlijke hulpbron. Vlak voor aanvang van het derde Wereld Water Forum (Kyoto, Japan, 16 t/m 23 maart) is het gepresenteerd. Het is de belangrijkste intellectuele bijdrage aan dat Forum en aan het Internationaal Zoetwaterjaar, dat wordt gecoördineerd door de UNESCO en de afdeling Economische en Sociale Zaken van de VN.

Bij het samenstellen van het rapport werkten alle VN-agentschappen en -commissies die zich met water bezighouden voor het eerst samen om de vooruitgang in kaart te brengen met betrekking tot water-gerelateerde doelstellingen op het vlak van gezondheid, voedsel, ecosystemen, steden, industrie, energie, risicomanagement, economische evaluatie, het delen van voorraden en governance. De 23 VN-partners werken samen in het World Water Assessment Programme (WWAP), waarvan de UNESCO het secretariaat voert.

Watercrisis

"Van alle maatschappelijke en natuurlijke crises waaraan de mensheid het hoofd moet bieden, is een oplossing voor de watercrisis het belangrijkst voor ons overleven en dat van de planeet Aarde," aldus UNESCO directeur-generaal Koïchiro Matsuura.

"Geen enkele regio is immuun voor deze crisis, die elk aspect van het menselijk leven omvat, van de gezondheid van kinderen tot het in staat zijn van landen om te voldoen aan de voedselbehoefte van hun bevolking", vervolgt Matsuura. "Watervoorraden worden steeds kleiner, terwijl de waterbehoefte drastisch stijgt in een onhoudbaar tempo. Naar verwachting daalt de gemiddelde watervoorraad per persoon de komende jaren wereldwijd met eenderde."

Ondanks het feit dat de bewijzen voor de crisis alomtegenwoordig zijn, is de politieke wil om deze trends om te keren onvoldoende aanwezig. Op een reeks internationale conferenties werd de afgelopen 25 jaar aandacht besteed aan vele aspecten van water, inclusief manieren om de water- en sanitaire voorzieningen te verzorgen die de komende jaren nodig zijn.

Verschillende doelen werden gesteld om het waterbeheer te verbeteren, maar "bijna geen enkele", aldus het rapport, "is bereikt."

"Problemen van houding en gedrag liggen ten grondslag aan de crisis," vervolgt het rapport: "Inactiviteit op besluitvormend niveau, en een wereldbevolking die zich niet of nauwelijks bewust is van de omvang van het probleem hebben ervoor gezorgd dat niet tijdig actie werd ondernomen".

Watervoorraad

Veel landen en gebieden verkeren al in een crisissituatie. Het rapport rangschikt meer dan 180 landen en gebieden op de beschikbare hoeveelheid vernieuwbaar water per hoofd van de bevolking. Dat betekent al het water dat in omloop is aan de oppervlakte, in de grond of de diepe bodem.

Het armst in termen van de beschikbaarheid van water is Koeweit (met 10 m³ per persoon per jaar), gevolgd door de Gazastrook (52 m³), de Verenigde Arabische Emiraten (58 m³), de Bahamas (66 m³), Qatar (94 m³), de Malediven (103 m³), Libië (113 m³), Saoedi-Arabië (118 m³), Malta (129 m³) en Singapore (149 m³).

De top-tien van waterrijkste landen (met uitzondering van Groenland en Alaska) luidt als volgt: Frans Guyana (812.121 m³ per persoon per jaar), IJsland (609.319 m³), Guyana (316.689 m³), Suriname (292.566 m³), Congo (275.679 m³), Papoea-Nieuw-Guinea (166.563 m³), Gabon (133.333 m³), de Solomoneilanden (100.000 m³), Canada (94.353 m³) en Nieuw- Zeeland (86.554 m³).

Medio de 21ste eeuw zullen op zijn slechtst 7 miljard mensen in 60 landen met waterschaarste kampen; op zijn best zijn dat 2 miljard mensen in 48 landen. Dit is afhankelijk van factoren als bevolkingsgroei en beleid. Volgens het rapport zal klimaatverandering verantwoordelijk zijn voor 20% van de toename van de waterschaarste. Natte gebieden zullen meer regen ontvangen, terwijl die zal afnemen in vele droge gebieden en zelfs in sommige tropische en subtropische regio's. De waterkwaliteit zal dalen door toenemende watervervuiling en hogere watertemperaturen.

De watercrisis "zal verergeren, ondanks het voortgaande debat over de vraag of zij eigenlijk wel bestaat," aldus het rapport. Per dag wordt circa 2 miljoen ton afval gedumpt in rivieren, meren en stromen. Eén liter afvalwater vervuilt circa acht liter zoetwater. Volgens berekeningen in het rapport is de totale omvang van vervuild water wereldwijd naar schatting 12.000 km³. Dat is meer dan de hoeveelheid water die op een willekeurig moment in totaal aanwezig is in de tien grootste rivierbassins van de wereld. Als de vervuiling gelijke tred houdt met de bevolkingsgroei, dan zal de wereld rond 2050 zo'n 18.000 km³ zoetwater zijn kwijtgeraakt. Dat is bijna negenmaal de totale hoeveelheid water die jaarlijks wereldwijd voor irrigatie wordt gebruikt. Irrigatie slokt met 70% het grootste deel van deze natuurlijke hulpbron op.

Waterkwaliteit

122 landen zijn in het rapport gerangschikt op hun waterkwaliteit en op hun mogelijkheden en wil om de situatie te verbeteren. België bengelt helemaal onderaan vanwege de lage kwantiteit en kwaliteit van het grondwater in combinatie met de zware industriële vervuiling en het slecht omgaan met afvalwater. Het wordt gevolgd door Marokko, India, Jordanië, Soedan, Niger, Burkina Faso, Burundi, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Rwanda.

De lijst van landen met de beste waterkwaliteit wordt aangevoerd door Finland, gevolgd door Canada, Nieuw-Zeeland, het Verenigd Koninkrijk, Japan, Noorwegen, de Russische Federatie, Zuid-Korea, Zweden en Frankrijk.

"De armen worden nog steeds het zwaarst getroffen; 50% van de bevolking in ontwikkelingslanden wordt blootgesteld aan vervuilde waterbronnen," aldus het rapport. Rivieren in Azië zijn de meest vervuilde ter wereld, met driemaal zoveel bacteriën van menselijk afval als het wereldwijde gemiddelde. Bovendien bevatten de rivieren daar meer dan twintig keer zoveel lood als de rivieren in geïndustrialiseerde landen.

Bevolkingsgroei

"De toekomst van vele delen van de wereld ziet er niet rooskleurig uit," zegt het rapport onder verwijzing naar de verwachte bevolkingsgroei. Een groei die een drijvende kracht achter de watercrisis zal blijven. Volgens het rapport nam de watervoorraad per hoofd van de wereldbevolking tussen 1970 en 1990 af met eenderde. En hoewel de bevolking minder snel groeit dan voorheen, zal de wereldbevolking in 2050 naar verwachting zijn toegenomen tot 9,3 miljard (in vergelijking met 6,1 miljard in 2001).

"Het waterverbruik is de afgelopen 50 jaar bijna verdubbeld. Een kind dat in de ontwikkelde wereld wordt geboren, verbruikt 30 tot 50 keer zoveel water als een kind in een ontwikkelingsland. Ondertussen daalt de kwaliteit van het water .... Iedere dag overlijden 6.000 mensen aan de gevolgen van diarree; vooral kinderen onder de 5 jaar," aldus het rapport. "Deze gegevens illustreren de enorme omvang van de wereldproblemen met betrekking tot water en verbazingwekkende verschillen in het gebruik ervan."

Politieke (on)wil

Tegen deze achtergrond gaat het rapport dieper in op elke belangrijke dimensie van waterverbruik en -beheer; van de groei van steden tot de dreiging van wateroorlogen tussen landen. Door alle hoofdstukken loopt dezelfde rode draad: of het nu gaat om het aantal kinderen dat sterft door ziekte of vervuilde rivieren, de watercrisis is een crisis van governance en van gebrek aan politieke wil om deze natuurlijke hulpbron op verantwoorde wijze te beheren.

Met meer dan 25 wereldkaarten, vele tabellen en grafieken, en zeven case studies van belangrijke rivierbassins, wordt in het rapport geanalyseerd hoe verschillende samenlevingen met waterschaarste omgaan, inclusief beleid dat werkt of niet werkt.

"Wereldwijd ligt de uitdaging in het genereren van de politieke wil om water-gerelateerde doelen te realiseren," volgens het rapport. "Waterprofessionals hebben behoefte aan een beter begrip van de bredere maatschappelijke, economische en politieke context, terwijl politici zich beter moeten informeren over kwesties op het gebied van waterbeheer. Anders blijft water een terrein voor politieke retoriek en hoge beloftes in plaats van broodnodige actie."

Het World Water Assessment Programme van de Verenigde Naties - de samenwerking van 23 VN-agentschappen die rond water werken en verantwoordelijk is voor dit rapport - zal in de toekomst regelmatig peilen naar de staat van het water en daarover rapporteren. Daartoe reikt het World Water Development Report een set gestandaardiseerde methodieken, gegevens en indicatoren aan.

Het rapport wordt officieel gepresenteerd aan de internationale gemeenschap op Wereld Water Dag, 22 maart, tijdens het Wereld Water Forum in Kyoto. Een serie paneldiscussies van hoog niveau zal worden georganiseerd om de uitkomsten van het rapport door te nemen.

Voor meer informatie over:

Wereld Water Dag: www.waterday2003.org

Internationaal Zoetwaterjaar: www.wateryear2003.org

UNESCO en water: www.unesco.org/water/

]]>