UNESCO Platform Vlaanderen, thema "steden"http://unesco-vlaanderen.be2012-03-15T11:23:29Het UNESCO Platform Vlaanderen legt zich in de eerste plaats toe op het zo breed mogelijk verspreiden van informatie over de activiteiten en programma’s van UNESCO. Dat doet ze onder meer via het driemaandelijks tijdschrift UNESCO info, door het uitgeven van brochures rond specifieke UNESCO-prioriteiten en door het runnen van een informatie- en documentatiecentrum waar mensen kunnen aankloppen met vragen die verband houden met UNESCO.http://unesco-vlaanderen.be/media/html/unesco_platform_vlaanderen_logo.pngUNESCO Platform Vlaanderen, thema "steden"http://unesco-vlaanderen.benlBogota is UNESCO Muziekstadhttp://unesco-vlaanderen.be/2012/3/15/bogota-is-unesco-muziekstadThu, 15 Mar 2012 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2012/3/15/bogota-is-unesco-muziekstadHet UNESCO-netwerk van creatieve steden breidt uit met de Colombiaanse hoofdstad.

Bogota is UNESCO MuziekstadGent heeft er een nieuwe potentiële samenwerkingspartner bij. Net als de Arteveldestad is de Colombiaanse hoofdstad Bogota immers door UNESCO uitgeroepen tot City of Music onder de koepel van het UNESCO Creative Cities Network.

Bogota dankt de erkenning in de eerste plaats aan zijn snel groeiende muzikale sector en aan zijn vruchtbare muzikale grond waardoor de stad een belangrijk centrum is voor de muziekwereld in Latijns-Amerika.

De stad promoot muziek als een instrument voor socio-economische ontwikkeling en culturele diversiteit - eveneens het uitgangspunt van het UNESCO-netwerk van creatieve steden. Met zijn unieke profiel en zijn rol als draaischijf voor culturele uitwisseling op nationaal en regionaal niveau, vergroot Bogota de kansen voor internationale samenwerking binnen het netwerk.

Bogota beschikt ook over buitengewone infrastructuur voor het maken en uitvoeren van uiteenlopende muziekgenres gaande van klassiek tot pop. Talrijke openbare en private culturele plekken waar muziek gespeeld wordt, kenmerken de stad. Bovendien toonde Bogota zich de voorbije jaren een geoefend organisator van allerlei evenementen gaande van muziekfestivals tot congressen voor professionals uit de muzieksector.

Het UNESCO Creative Cities Network verbindt steden die op een opmerkelijke wijze met creatieve sectoren omgaan om ideeën en ervaringen uit te wisselen die culturele, economische en sociale ontwikkeling kunnen aanjagen. Bogata vervoegt Bologna, Glasgow, Sevilla en Gent als UNESCO City of Music. De andere domeinen waarrond steden samenwerken in het UNESCO-netwerk van creatieve steden zijn literatuur, film, ambacht & volkskunst, design, mediakunst en gastronomie. Er zijn 30 steden aangesloten bij het UNESCO Creative Cities Network.


]]>
Barok centraal op eerste UNESCO Muziekdag in Genthttp://unesco-vlaanderen.be/2012/2/22/barok-centraal-op-eerste-unesco-muziekdag-in-gentWed, 22 Feb 2012 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2012/2/22/barok-centraal-op-eerste-unesco-muziekdag-in-gentUNESCO Creative Cities of Music Gent, Sevilla en Bologna wisselen muzikaal erfgoed en ensembles uit.

Barok centraal op eerste UNESCO Muziekdag in GentSinds juni 2009 maakt Gent deel uit van het UNESCO Creative Cities Network. Samen met Bologna, Sevilla en Glasgow mag Gent zich Creative City of Music noemen. Muziekcentrum De Bijloke grijpt dit gegeven aan om op zondag 11 maart 2012 een eerste UNESCO Muziekdag in Gent te organiseren.

De eerste UNESCO Muziekdag is een samenwerking tussen Sevilla, Bologna en Gent. De dag is opgevat als een muzikale uitwisseling. Drie ensembles oude muziek van de drie steden staan op 11 maart apart én samen op het podium in Gent. En de samenwerking gaat verder dan dat: op vrijdag 9 maart stuurt De Bijloke het Gentse ensemble B'Rock ook naar Sevilla. Het ensemble zal er Gent vertegenwoordigen op het FeMÀS Festival, dat erg bekend is in de wereld van de oude muziek.

Twee dagen later vindt in Gent de UNESCO Muziekdag plaats die put uit het rijke muzikale patrimonium dat de deelnemende steden hebben opgebouwd. Iedere stad selecteert een ensemble, gespecialiseerd in oude muziek, en laat het grasduinen in het renaissance en barokke erfgoed van de eigen regio.

B'Rock werkte voor de gelegenheid een nieuw 18de-eeuws programma uit, dat ze zowel in Sevilla als in Gent zullen opvoeren. Het ensemble verdiept zich in het barokke repertoire van Jacques (Jakob) Loeillet, een telg uit de beroemde Gentse familie. Loeillets collega's Pieter van Maldere, Henri-Jacques De Croes, Georg Friedrich Haendel en Georg Philippe Telemann zetten de Gentse invalshoek in een breder Zuid-Nederlands en West-Europees perspectief.

Naast het Gentse B'Rock gaat het Orquesta Barroca de Sevilla aan de slag voor Sevilla en brengt Bologna de Accademia degli Astrusi in stelling. Bovendien spelen alle ensembles ook een werk dat een weerspiegeling is van de internationale Europese stijlen die in de 17de en 18de eeuw opgang maakten: het concerto grosso opus 6, nr. 1 in G van Georg Friedrich Haendel. Het toenmalige Europa ligt er stilistisch in vervat. En Haendel zelf is het ultieme toonbeeld van die Europese stijl: geboren in Duitsland, en aan het werk in Italië en Londen.

De Accademia degli Astrusi uit Bologna focust op het oeuvre van Padre Martini. Bij ons niet zozeer bekend als componist, maar des te meer als leraar van Mozart.

Sevilla zet, net als Gent, met het Orquesta Barroca de Sevilla, in op een 18de-eeuws programma. De Andalusische traditie van Juan Francés staat er tegenover het toenmalige Europa met werken van J.S. Bach, G.F. Haendel, Domenico Scarlatti en Pietro Locatelli. De keuze voor Scarlatti lag bijna voor de hand: hij sloot niet alleen zijn lange carrière af in Spanje, maar verbleef ook vier jaar aan het Spaanse hof in Sevilla. Pietro Locatelli heeft dan weer, door zijn lange verblijf in Amsterdam, een bijzondere plaats ingenomen in de muziekgeschiedenis van de Lage Landen.

Het UNESCO Creative Cities Network verbindt steden die op een opmerkelijke wijze met creatieve sectoren omgaan om ideeën en ervaringen uit te wisselen die culturele, economische en sociale ontwikkeling kunnen aanjagen.


Programma van de eerste UNESCO Muziekdag in Gent

]]>
Wereldrecordpoging handen schudden in Genthttp://unesco-vlaanderen.be/2011/3/22/wereldrecordpoging-handen-schudden-in-gentTue, 22 Mar 2011 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2011/3/22/wereldrecordpoging-handen-schudden-in-gentBijna 3.000 mensen verzamelden in Gent om een krachtig signaal tegen racisme te geven.

Wereldrecordpoging handen schudden in GentOm de Werelddag tegen Racisme kracht bij te zetten, organiseerden twee studenten sociaal werk van de Hogeschool Gent op maandagmiddag 21 maart een poging om het wereldrecord handen schudden te verbreken. Elkaar de hand schudden is immers een teken van respect. Bedoeling was om meer dan 5.300 mensen samen te brengen op de Vrijdagsmarkt. Uiteindelijk namen bijna 3.000 mensen deel aan de wereldrecordpoging.

Dat de wereldrecordpoging in Gent plaatsvond, is wellicht geen toeval. De Stad Gent maakt al langer een prioriteit van de bestrijding van racisme. Gent was de eerste stad in Vlaanderen met een meldpunt discriminatie. In de contracten die de Stad Gent afsluit, is een antidiscriminatieclausule opgenomen. Ook komt er een portiersreglement dat discriminerende praktijken in het uitgaansleven onmogelijk moet maken. Die toonaangevende rol maakt Gent tot een gewaardeerde partner op internationale fora. Zo trad de Stad Gent in mei 2006 toe tot ECCAR, de Europese poot van de Internationale Coalitie van Steden tegen Racisme.

ECCAR, opgericht in december 2004 in Nürnberg, is een initiatief van UNESCO dat tot stand kwam naar aanleiding van de Wereldconferentie tegen Racisme, Raciale Discriminatie, Xenofobie en Intolerantie in Durban (in het najaar van 2001). ECCAR wil door onderlinge uitwisseling en samenwerking de strijd tegen racisme en discriminatie opvoeren. In 2007 werd Gent lid van de stuurgroep van ECCAR en engageerde Gent zich om samen met de Stad Luik het trekkerschap van de coalitie voor België op te nemen.

Op donderdag 24 en vrijdag 25 november 2011 is Gent gastheer van de algemene vergadering van steden die deel uitmaken van de Europese Coalitie van Steden tegen Racisme.


]]>
Wereldwaterdag 2011http://unesco-vlaanderen.be/2011/3/22/wereldwaterdag-2011Tue, 22 Mar 2011 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2011/3/22/wereldwaterdag-2011Jaarlijks vraagt de internationale gemeenschap op 22 maart aandacht voor de waterproblematiek. Dit jaar ligt de nadruk op de situatie in steden.

Wereldwaterdag 2011Voor het eerst in de geschiedenis wonen de meeste mensen in steden. Steden blijven groeien en sloppenwijken vertegenwoordigen 38 procent van deze uitbreiding. Er wonen meer dan een miljard mensen in sloppenwijken. Deze bevolkingstoename laat zich voelen op het vlak van waterbeheer. Water- en sanitaire voorzieningen zijn niet afgestemd op zoveel mensen en de kloof tussen zij die toegang hebben tot zuiver water en elementaire sanitaire voorzieningen en zij die ervan verstoken blijven, diept verder uit.

In de meeste ontwikkelingslanden, waar steden het snelst groeien, vloeit afvalwater onbehandeld in het grondwater waardoor deze schaarse hulpbron verder vervuild wordt. Stedelijke gebieden met een grote bevolkingsdichtheid zijn bijzonder kwetsbaar voor ziektes die zich verspreiden langs water van slechte kwaliteit. Ze lopen ook een groter risico op natuurrampen zoals overstromingen omdat er onvoldoende preventieve maatregelen werden genomen. En het gebrek aan water en sanitaire voorzieningen weegt ook op de sociale en economische ontwikkeling: arme stadsbewoners betalen soms tot 50 keer meer voor een liter water dan hun welgestelde stadsgenoten.

Om haar lidstaten bij te staan om beter om te gaan met de wateruitdagingen in stedelijke omgevingen, lanceerde UNESCO een wetenschappelijk waterprogramma in het kader van haar overkoepelend Intergouvernementeel Hydrologisch Programma. Het UNESCO-IHE Instituut voor Watereducatie in Delft ontwikkelde een reeks activiteiten om duurzaam waterbeheer in steden te bevorderen. UNESCO is een groot promotor van het concept 'geïntegreerd stedelijk waterbeheer' dat rekening houdt met alle aspecten van het watergebruik en -beheer in stedelijke leefomgevingen. Daarbij gaat aandacht naar huiselijk en industrieel watergebruik, hygiëne, risico op overstromingen enz… die als een geheel worden aangepakt.

Ter gelegenheid van Wereldwaterdag (jaarlijks gehouden op 22 maart) benadrukt UNESCO directeur-generaal Irina Bokova dat toegang tot zuiver water een voorwaarde is voor duurzame ontwikkeling en dat het de gedeelde verantwoordelijkheid van ons allemaal is om ervoor te zorgen dat iedereen van dit basisrecht kan genieten.


]]>
UNESCO-netwerk van creatieve steden breidt uithttp://unesco-vlaanderen.be/2010/11/23/unesco-netwerk-van-creatieve-steden-breidt-uitTue, 23 Nov 2010 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2010/11/23/unesco-netwerk-van-creatieve-steden-breidt-uitSaint-Etienne (Design) en Sydney (Film) gaan op een voorbeeldige manier met cultuur om.

UNESCO-netwerk van creatieve steden breidt uitDe directeur-generaal van UNESCO, Irina Bokova, verwelkomende op 22 november 2010 twee nieuwe steden tot het Creative Cities Network van de Organisatie. Saint-Etienne (Frankrijk) mag zich voortaan City of Design noemen en Sydney (Australië) City of Film.

Saint-Etienne onderscheidt zich door een design-georiënteerd stedelijke kader waarin een interdisciplinaire van design centraal staat, wat resulteert in uitstekende voorbeelden van creatieve samenwerking tussen de academische wereld en het bedrijfsleven. De stad heeft voortdurend inspanningen geleverd om zichzelf opnieuw uit te vinden door middel van design met de steun van kleine en middelgrote creatieve bedrijven en concrete initiatieven gewijd aan design, zoals de Cité du design en de Internationale Design Biënnale. Deze ervaringen zullen bijdragen tot de versterking van de uitwisseling en samenwerking van de negen UNESCO Designsteden.

Sydney is naast Bradford de tweede Filmstad in het netwerk. De filmindustrie in de stad mag prat gaan op een dynamisch evenwicht tussen de verschillende filmgerelateerde sectoren, publiek en privaat, en op een bijzondere openheid tegenover de cinema van alle culturen, waardoor minder bekend en voor de hand liggend talent zijn kunnen kan demonstreren. Grote festivals zoals het Sydney Filmfestival, Wereldvrouwenfilmfestival en Tropfest geven een glamoureus tintje aan de filmindustrie in Sydney maar zijn vaak ook een opstap voor jonge mensen om hun kans in de filmindustrie te wagen. Ook de bestaande filmopleidingen voor soms zeer jonge mensen in Sydney, het groot aantal studio's en de commerciële ondersteuning voor filmpromotie onderstrepen de waarde van Sydney als UNESCO Filmstad en geven aan wat de stad kan bijdragen tot het netwerk.

Met Saint-Etienne en Sydney erbij, telt het Creative Cities Network nu 27 leden. Eerder dit jaar werd Gent nog plechtig ingehuldigd als UNESCO Muziekstad (zie UNESCO info 78). UNESCO richtte het netwerk in 2004 op om de sociale, economische en culturele ontwikkeling te ondersteunen. De steden die toetreden tot het netwerk bevorderen hun lokale creatieve sector, delen hun ervaringen met een breder publiek, en creëren nieuwe mogelijkheden, vooral in samenwerking met andere deelnemende steden, om de creatieve industrie te stimuleren. De ontwikkeling van partnerschappen tussen de publieke en private sector is kenmerkend voor het netwerk.

]]>
UNESCO erkent Gent als muziekstadhttp://unesco-vlaanderen.be/2010/9/20/unesco-erkent-gent-als-muziekstadMon, 20 Sep 2010 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2010/9/20/unesco-erkent-gent-als-muziekstadGent mag zich voortaan UNESCO Creative City for Music noemen. De titel opent nieuwe kansen voor internationale samenwerking.

UNESCO erkent Gent als muziekstadGent maakt deel uit van het Creative Cities Network van UNESCO in de categorie 'Muziek'. Gent is hiermee, na Bologna, Sevilla en Glasgow, de vierde stad die in deze categorie wordt opgenomen. De toetreding van Gent tot het netwerk werd op 18 september 2010 met de nodige luister gevierd.

Het UNESCO Creative Cities Network kadert binnen UNESCO's Global Alliance for Cultural Diversity. Deze alliantie heeft als doel het opzetten van strategische samenwerkingen tussen steden met het oog op de ontwikkeling van creatieve industrieën. Steden herbergen volgens UNESCO enerzijds het brede spectrum van culturele actoren die deel uitmaken van de ketting van de creatieve industrieën, gaande van het ontstaan van een creatief idee tot de productie en de verspreiding ervan. Steden zijn anderzijds ook klein genoeg om lokale culturele industrieën te voeden en tegelijk groot genoeg om als springplank te dienen naar internationale markten. UNESCO wil steden dan ook de kans geven om lokale capaciteiten verder te ontwikkelen door knowhow en ervaringen uit te wisselen binnen een internationaal netwerk dat opgedeeld is in zeven categorieën, met name literatuur, film, muziek, volkscultuur, design, mediacultuur en gastronomie.

Gent gaat prat op zijn diversiteit als muziekstad en  haalt daarbij onder meer de podia van de Handelsbeurs, Muziekcentrum De Bijloke en Kinky Star aan, naast festivals als het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen, het Filmfestival van Gent en Gent Jazz.

De stad kent ook verschillende producenten, waaronder Collegium Vocale Gent, Flat Earth Society en Les Ballets C de la B, en verschillende muziekopleidingen, zoals het Conservatorium en het Orpheus Instituut. In 2008 maakte Gent een budget vrij van zowat 6 miljoen euro aan werkingssubsidies voor het muziekleven in de stad.

]]>
Urban Water Security: Managing Riskshttp://unesco-vlaanderen.be/2010/5/31/urban-water-security-managing-risksMon, 31 May 2010 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2010/5/31/urban-water-security-managing-risksUrban+Water+Security%3a+Managing+RisksNaar aanleiding van de zesde fase van UNESCO's Internationaal Hydrologisch Programma (2002-2007), geeft UNESCO een reeks publicaties uit die fundamentele kwesties behandelt in verband met de rol van water in steden en de effecten van verstedelijking op de hydrologische cyclus en de watervoorraden. Gericht op de ontwikkeling van een geïntegreerde aanpak voor duurzaam stedelijk waterbeheer, wil de reeks het werk vergemakkelijken van stedelijk waterbeheerders, beleidsmakers en mensen die daaromtrent opleidingen verzorgen.

Inzicht in de effecten van verstedelijking op de stedelijke waterkringloop en het beheer van de bijbehorende gezondheidsrisico's vergen adequate strategieën en maatregelen. Gezondheidsrisico's in verband met de stedelijke watersystemen en -diensten omvatten de microbiologische en chemische verontreiniging van stedelijke wateren en uitbraak van watergerelateerde ziekten, voornamelijk als gevolg van een slechte water- en sanitaire voorzieningen in stedelijke gebieden, en van het lozen van onvoldoende behandeld of onbehandeld, industrieel en huishoudelijk afvalwater. Klimaatverandering verergert deze problemen nog, en dus moet er rekening gehouden worden met alternatieve scenario's in het stedelijk water risicobeheer.

Urban Water Security: Managing Risks is het resultaat van een project dat onderdeel is van UNESCO's Internationaal Hydrologisch programma en behandelt vraagstukken omtrent de problematiek van het stedelijk waterbeheer. Het eerste deel beschrijft de risico's die samenhangen met de stedelijke watersystemen en -diensten. Vervolgens wordt het concept van het risicobeheer voor stedelijk water besproken en worden verschillende benaderingen van het beheer en de beheersing van het stedelijk waterrisico's verkend. Een afsluitend hoofdstuk bevat casestudies over het beheer van stedelijk waterrisico's.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Aquatic Habitats in Sustainable Urban Water Managementhttp://unesco-vlaanderen.be/2009/10/5/aquatic-habitats-in-sustainable-urban-water-managementMon, 05 Oct 2009 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2009/10/5/aquatic-habitats-in-sustainable-urban-water-managementAquatic+Habitats+in+Sustainable+Urban+Water+ManagementAquatische habitats hebben heel wat te bieden aan steden en hun inwoners vanuit het perspectief van het ecosysteem. Het niet-duurzame gebruik van deze aquatische habitats, inclusief onoordeelkundig stedelijk waterbeheer, leidt tot een verandering of een vermindering van de biodiversiteit wat dan weer resulteert in een verminderd vermogen van het ecosysteem om zuiver water te produceren, om ons te beschermen tegen vervuiling en ziektes die zich via water verspreiden, om steden te beschermen tegen overstromingen enz...

Aquatic Habitats in Sustainable Urban Water Management vloeit voort uit een samenwerking tussen twee UNESCO-programma's: het Internationaal Hydrologisch Programma (IHP) en het Mens en Biosfeerprogramma (MAB). De samenwerking beoogt tot een beter begrip te komen van aquatische habitats, hoe ze interageren met ecosystemen en hoe ze het best beheerd en gebruikt worden - met bijzondere aandacht voor de integratie ervan in het stedelijk waterbeheer.

Het eerste deel van het boek is een voorstelling van de basisconcepten en uitdagingen met betrekking tot stedelijke aquatische habitats, alsook van mogelijke strategieën voor geïntegreerd beheer. Het tweede deel onderzoekt de technische maatregelen met betrekking tot het beheer en de rehabilitatie van habitats, alsook de invloed die ze hebben op de menselijke gezondheid. Het laatste deel gaat in op de belangrijkste problemen met betrekking tot stedelijke aquatische habitats en op hoe deze praktisch kunnen worden aangepakt. Dit laatste gebeurt op basis van casestudies van over de hele wereld.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Data Requirements for Integrated Urban Water Managementhttp://unesco-vlaanderen.be/2009/9/23/data-requirements-for-integrated-urban-water-managementWed, 23 Sep 2009 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2009/9/23/data-requirements-for-integrated-urban-water-managementData+Requirements+for+Integrated+Urban+Water+ManagementGeïntegreerd stedelijk waterbeheer is gebaseerd op data die het mogelijk maken om het gedrag van individuele onderdelen van de watercyclus en de manier waarop ze elkaar beïnvloeden, te analyseren, begrijpen en voorspellen. Door elk van de verschillende elementen van het complexe stedelijke watersysteem op te volgen leren we begrijpen hoe ze met elkaar interageren en kunnen we een allesomvattende aanpak ontwikkelen voor de stedelijke waterproblematiek.

Dit boek is een uitgave van het Internationaal Hydrologisch Programma (IHP) van de UNESCO en is gericht op het verbeteren van het geïntegreerd stedelijk waterbeheer door richtlijnen te geven met betrekking tot het verzamelen, valideren, opslaan, afwegen en gebruiken van relevante data. Het eerste deel beschrijft de basisprincipes van het ontwikkelen van een monitoringprogramma ter ondersteuning van een duurzaam stedelijk waterbeheer. Het tweede deel gaat in detail in op de monitoring van de individuele componenten van de watercyclus. In het laatste deel komen twee casestudies aan bod die tonen hoe een geïntegreerd monitoringsysteem in de praktijk gebracht wordt.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Urban Water Cycle Processes and Interactionhttp://unesco-vlaanderen.be/2009/8/13/urban-water-cycle-processes-and-interactionThu, 13 Aug 2009 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2009/8/13/urban-water-cycle-processes-and-interactionUrban+Water+Cycle+Processes+and+InteractionEen efficiënt waterbeheer in steden moet gebaseerd zijn op wetenschappelijke kennis over de impact van menselijke activiteit op zowel de stedelijke hydrologische cyclus - met zijn processen en interacties - als het milieu zelf. Dergelijke antropogene impact kan heel erg verschillen in tijd en ruimte en moet gemeten worden in relatie tot het plaatselijke klimaat, de stedelijke ontwikkeling en de culturele, milieu- en religieuze gebruiken en andere socio-economische factoren.

Het Internationaal Hydrologisch Programma (IHP) van de UNESCO bestudeerde dit onderwerp uitvoerig en brengt daarover verslag uit in dit werk. Het begint met een introductie van het concept van stedelijk waterbeheer en benadrukt de noodzaak van een geïntegreerde totaalaanpak. Vervolgens bespreekt het de verschillende hydrologische componenten van de cyclus, de verschillende elementen van de stedelijke infrastructuur en de waterdiensten, en de verschillende gevolgen van verstedelijking op het milieu - gaande van de atmosfeer en oppervlakte water tot moerasgebieden, grondwater maar ook biodiversiteit. Afgesloten wordt er met een reeks aanbevelingen die kunnen leiden tot een efficiënt stedelijk waterbeheer op basis van de in het boek voorgestelde bevindingen van het IHP-project.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Duitse Dresden verliest werelderfgoedstatushttp://unesco-vlaanderen.be/2009/6/26/duitse-dresden-verliest-werelderfgoedstatusFri, 26 Jun 2009 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2009/6/26/duitse-dresden-verliest-werelderfgoedstatusDoor de bouw van een moderne brug in Dresden wordt de site van de Elbevallei geschrapt van de Werelderfgoedlijst. Duitse+Dresden+verliest+werelderfgoedstatusHet Werelderfgoedcomité van UNESCO, het orgaan dat toeziet op de implementatie van de Werelderfgoedconventie en beslist over welke sites er op de Werelderfgoedlijst worden ingeschreven, heeft op 25 juni 2009 tijdens zijn 33ste bijeenkomst in het Spaanse Sevilla beslist om de Elbevallei in Dresden (Duitsland) te schrappen van de Werelderfgoedlijst. De beslissing is ingegeven door de bouw van een brug met vier rijstroken in het hart van het cultureel landschap. Het comité is van mening dat deze brug de "uitzonderlijke universele waarde waarvoor de site werd erkend" tenietdoet.

Dresden werd als cultureel landschap op de Werelderfgoedlijst opgenomen in 2004. Duitsland is van plan om de site in de toekomst opnieuw voor te dragen voor opname op de Werelderfgoedlijst. Het comité sluit niet uit dat bepaalde delen van de site van uitzonderlijke universele waarde zijn en dus in aanmerking kunnen komen voor een nieuwe erkenning, weliswaar met andere grenzen dan de site die nu van de Werelderfgoedlijst is gehaald.

Het 18de en 19de eeuwse cultureel landschap van de Elbevallei in Dresden strekt zich uit over ongeveer 18 km uit langs de rivier, van het Übigau paleis en de Ostragehege velden in het noordwesten tot het Pillnitz paleis en het eiland van de Elbe in het zuidoosten. De site werd in 2006 toegevoegd aan de Lijst van het Bedreigd Werelderfgoed omwille van de geplande Waldschlössen brug.

Dresden is nog maar de tweede site in de geschiedenis van de Werelderfgoedconventie van 1972 die wordt geschrapt van de Werelderfgoedlijst. In 2007 ontnam het Werelderfgoedcomité het leefgebied van de Arabische oryx in Oman de werelderfgoedstatus. Die beslissing kwam er omdat de regering van Oman in het gebied aan grootschalige grondstoffenwinning ging doen en omdat door wanbeleid het aantal oryxen, een soort antilopes, in het gebied op vrij korte tijd daalde van circa 450 naar 65.

]]>
Les mots de la stigmatisation urbainehttp://unesco-vlaanderen.be/2008/9/30/les-mots-de-la-stigmatisation-urbaineTue, 30 Sep 2008 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2008/9/30/les-mots-de-la-stigmatisation-urbaineLes+mots+de+la+stigmatisation+urbaineBanlieu, favela, ghetto, shanty town, sloppenwijk... Veel van de woorden die een deel van de stad aanduiden, vellen meteen ook een (voor)oordeel over de bewoners ervan en stoppen hen in een bepaald vakje.

Dit boek onderzoekt hoe woorden gebruikt werden en worden om stedelijke bevolkingen te stigmatiseren in Brazilië, de VS, Frankrijk, Groot-Brittannië en de Arabische wereld. En het gaat na welke gevolgen deze stigmatisering heeft op het sociale en politieke leven.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Ideeën in de aanbiedinghttp://unesco-vlaanderen.be/2008/9/1/ideeën-in-de-aanbiedingMon, 01 Sep 2008 01:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2008/9/1/ideeën-in-de-aanbieding
Tijdens de bijeenkomst van Nationale UNESCO Commissies konden de deelnemers inspiratie opdoen op een infomarkt waar verschillende commissies een dertigtal projecten voorstelden.

Idee%26%23235%3bn+in+de+aanbiedingUit deze ervaring concludeerden de deelnemers dat het raadzaam is dat Nationale UNESCO Commissies samenwerken met een brede waaier van partners voor de planning en uitvoering van publieksgerichte activiteiten. Door de krachten te bundelen met organisaties uit het middenveld, jongerenvertegenwoordigers, bedrijven, parlementairen, mediapartners enz... kunnen er innovatieve projecten opgezet worden. Bovendien kunnen dergelijke vormen van samenwerking leiden tot interessante kruisbestuivingen en netwerking tussen partners.

Belangrijk vonden de deelnemers dat activiteiten en projecten uitgaan van de (meer)waarde van de UNESCO en dat het werk van andere agentschappen en organisaties niet gekopieerd wordt. Er moet bij voorkeur gemikt worden op de lange termijn en ingespeeld op hedendaagse trends en actuele onderwerpen.

Hieronder volgt een greep uit de projecten en activiteiten die op de infomarkt werden voorgesteld aan de hand van posters en presentaties.

Noorwegen - Interculturele dialoog

De Nationale UNESCO Commissie van Noorwegen startte in 2006 met een twee jaar lopend project waarin interculturele dialoog centraal stond. Bedoeling was om het debat aan te zwengelen over wat achtergestelde groepen, zoals etnische minderheden, verhindert om te participeren in de Noorse samenleving en om voorbeeldpraktijken te verzamelen over hoe daaraan verholpen kan worden.

Tussen de herfst van 2006 en de lente van 2008 werden er acht ontbijtbijeenkomsten georganiseerd in de lobby van een theater in Oslo. Telkens leidde een gastspreker het debat in waarna er met de deelnemers werd gediscussieerd. Onder de aangesneden onderwerpen: Hoe verhouden het curriculum en het lesmateriaal zich tot culturele diversiteit? Welke rol spelen de ouders in de schoolprestaties van kinderen? Hebben uitgeverijen een beleid inzake culturele diversiteit gericht op jonge lezers en studenten? Houden de media journalisten met een niet-Noorse etnische achtergrond weg uit de mainstream? Waarom spelen acteurs met een niet-Noorse achtergrond zelden grote rollen?

In mei 2007 en in mei 2008 werd er een conferentie georganiseerd in Oslo. In 2007 was het centrale thema 'modellen van diversiteit' waarbij onder andere de diversiteit in het theater, de politie en de media besproken werden. In 2008 was het centrale thema 'dilemma's van dialoog' waarbij nader ingegaan werd op de aspecten die de dialoog tussen mensen met verschillende culturele achtergronden bemoeilijkt en op de onderwerpen die voor ongemak of gêne zorgen.

Naarmate het project liep, kwamen er steeds meer mensen met een niet-Noorse achtergrond op af om deel te nemen aan de debatten. De Nationale UNESCO Commissie van Noorwegen zal op basis van de uitkomsten van het project een aantal uitdagingen formuleren en vervolgens de Noorse regering en het middenveld warm maken om deze aan te pakken.

Canada - Racisme bestrijden

De Nationale UNESCO Commissie van Canada werkt sinds 2005 aan de uitbouw van een Canadese coalitie van steden en gemeenten tegen racisme en discriminatie. Aangezien stads- en gemeentebesturen op het meest praktische niveau dicht bij hun inwoners functioneren, zijn ze buitengewoon goed geplaatst om beleid, programma's en activiteiten te ontwikkelen die bijdragen tot het elimineren van racisme en discriminatie.

De coalitie slaagde erin om mensen op verschillende niveaus en actief in diverse diensten en organisaties meer bewust te maken van racisme en discriminatie en van hun verantwoordelijkheid om daar iets aan te doen. Tastbare resultaten kunnen pas op lange termijn verwacht worden en dat strookt niet altijd met de mentaliteit van resultaatgerichte gemeentebesturen die de neiging hebben om zich te concentreren op de korte termijn. Toch groeit het besef van de voordelen die samenwerking in een dergelijk netwerk biedt, zowel met andere steden en gemeenten als met verschillende partners uit het middenveld.

Duitsland - Educatie voor duurzame ontwikkeling

Het implementeren van de objectieven van het Decennium voor Educatie voor Duurzame Ontwikkeling (2005-2014) is een zaak van vele betrokkenen: federale en deelstaatministeries, het parlement, niet-gouvernementele organisaties, academische instellingen, bedrijven en media. Dit gegeven zette de Nationale UNESCO Commissie van Duitsland er toe aan om te functioneren als een platform die de verschillende betrokkenen samenbrengt om gemeenschappelijke doelstellingen af te spreken, strategieën te ontwikkelen en samen te werken bij de uitvoering ervan.

Er is een nationaal actieplan opgesteld dat meer dan 60 concrete politieke maatregelen voorstelt om educatie voor duurzame ontwikkeling meer ingang te doen vinden. Projecten ten voordele van educatie voor duurzame ontwikkeling die vruchten afwerpen, kunnen rekenen op een officiële erkenning. Een dergelijk kwaliteitslabel moet de verspreiding van voorbeeldpraktijken bevorderen en zet partners aan om innovatieve initiatieven op touw te zetten.

Kroatië - Culturele diversiteit promoten

In 2004, terwijl de voorbereiding van de Conventie over de bescherming en promotie van de diversiteit van culturele expressies in de laatste fase was aanbeland (de conventie zou in 2005 door de Algemene Conferentie van de UNESCO worden aangenomen - n.v.d.r.) startte de Nationale UNESCO Commissie van Kroatië een veelzijdig project om het gegeven 'culturele diversiteit' in de kijker te zetten. Het project richtte zich zowel op het ruime publiek als op meer specifieke doelgroepen zoals organisaties uit het middenveld en beleidsmakers.

Voor het ruime publiek waren er onder meer een aantal evenementen waarbij binnen- en buitenlandse culturele expressies aan bod kwamen en organisaties uit het middenveld konden hun mening geven over de ontwerpteksten van de conventie (de Vlaamse UNESCO Commissie organiseerde een gelijkaardig initiatief waarover in maart 2005 een extra editie van UNESCO info verscheen - n.v.d.r.) tijdens workshops. Onder impuls van de belangstelling die het project genereerde, kwam er een parlementair debat dat het belang van de conventie onderstreepte en waarbij alle partijen hun steun ervoor toezegden.

Om de belangstelling voor culturele diversiteit niet te laten wegebben, worden er jaarlijks op 21 mei, Werelddag voor culturele diversiteit, dialoog en ontwikkeling, workshops en concerten georganiseerd die regionale en internationale culturele uitingen aan bod laten komen.

Slowakije - Opleiding ethiek

Onder impuls van de Nationale UNESCO Commissie van Slowakije, werd er van 10 tot 14 september 2007 een opleiding ethiek georganiseerd voor jonge leerkrachten. 17 docenten uit verschillende vakgebieden die in aanraking komen met ethische aspecten, zoals economie, bio-ethiek, milieustudies, geneeskunde, filosofie, theologie enz... kregen een intensieve opleiding waarin de basisprincipes van het lesgeven in ethiek aan bod kwamen. Verder waren er praktisch gerichte lessen waarbij leerkrachten van elkaar konden leren hoe je het best met leerlingen communiceert en hoe bepaalde elementen kunnen worden aangebracht.

Griekenland - Vrouwelijke creativiteit

Samen met een aantal partners waaronder het UNESCO Centrum voor Vrouwen en Vrede in de landen van de Balkan, organiseerde de Nationale UNESCO Commissie van Griekenland reeds drie keer een zevendaags festival waarop de creativiteit van vrouwen uit het gebied van de Middellandse Zee en de Zwarte Zee centraal stond. Het festival ging voor het eerst door in 1997 in het kader van de activiteiten ter gelegenheid van Thessaloniki als culturele hoofdstad van Europa. Het kreeg een vervolg in 2000 en in 2006.

Onder ruime belangstelling van publiek en media, brachten de festivals zo'n 1.400 vrouwelijke artiesten samen. Er konden culturele agenda's worden gelijkgestemd en afspraken voor samenwerking worden gemaakt. De drie edities van het festival brachten ook een dialoog op gang over de grootste uitdagingen waarmee kunstenaars zich in de huidige samenleving geconfronteerd zien.

Oostenrijk - Immaterieel cultureel erfgoed ondersteunen

De Nationale UNESCO Commissie van Oostenrijk richtte in 2006 een Nationaal Agentschap voor Immaterieel Cultureel erfgoed op. Objectieven waren het begeleiden van het ratificatieproces in Oostenrijk voor het toetreden tot de UNESCO-conventie voor de bescherming van immaterieel cultureel erfgoed, het creëren van een platform voor interdisciplinair overleg over de verschillende aspecten van immaterieel erfgoed en het vergroten van het publiek bewustzijn omtrent immaterieel erfgoed.

Het agentschap zal zich in de eerste plaats niet zozeer concentreren op folklore en volkscultuur (zoals traditionele muziek, dans, enz... ) maar wel op "kennis en praktijken aangaande de natuur en het universum." De achterliggende gedachte daarbij is dat het jarenlang afgaan op technologische ontwikkeling veel traditionele kennis omtrent de natuur heeft overschaduwd terwijl dergelijke kennis van groot belang kan zijn voor bijvoorbeeld duurzame ontwikkeling. Er zijn al resultaten geboekt met het in kaart brengen van kennis in Oostenrijk betreffende traditionele geneeskunde en omtrent manieren om beter voorbereid te zijn op natuurrampen.

Turkije - Beheer van werelderfgoedsites bijsturen

De Nationale UNESCO Commissie van Turkije gaf in 2006 de aanzet voor een project dat wilde nagaan hoe het gesteld is met het beheer van de werelderfgoedsites in Turkije. Bedoeling was vooral om de verschillende betrokken partijen bijeen te brengen om hen zowel de kans te geven om hun visie te vertolken als om hun eigen participatie bij het beheer te evalueren. Aan het einde van het project werd er een workshop georganiseerd die experts en beleidsmakers rond de tafel bracht om te debatteren over hoe het beheer van werelderfgoedsites in de toekomst beter georganiseerd kan worden. De resultaten van deze workshops zullen binnenkort worden gepubliceerd en verspreid.

]]>
Eendracht maakt machthttp://unesco-vlaanderen.be/2008/9/1/eendracht-maakt-machtMon, 01 Sep 2008 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2008/9/1/eendracht-maakt-macht
Nationale UNESCO Commissies kwamen samen om prioriteiten af te spreken die ze aan bod willen zien komen in het nieuw programma van UNESCO.

Eendracht+maakt+machtVertegenwoordigers van 42 Nationale UNESCO Commissie uit Europa en Noord-Amerika kwamen van 31 mei tot 4 juni 2008 samen in Den Haag en Antwerpen om advies te verlenen over het programma van de UNESCO voor de periode 2010-2011 en om ervaringen en ideeën uit te wisselen over het eigen functioneren en dat van de UNESCO. De bijeenkomst werd georganiseerd door de Vlaamse UNESCO Commissie en de Nationale UNESCO Commissies van Nederland en Luxemburg.

Unieke partners

De UNESCO onderscheidt zich binnen de Verenigde Naties van andere gespecialiseerde agentschappen doordat ze steunt op zogeheten Nationale UNESCO Commissies. Dat zijn door de regering van een lidstaat opgerichte organen die moeten verzekeren dat intellectuele en professionele kringen en de belangrijkste culturele, wetenschappelijke en educatieve instellingen bij de werkzaamheden van de UNESCO betrokken worden. Het staat de lidstaten van de UNESCO vrij om de structuur en de werking van een dergelijke commissie naar eigen goeddunken in te vullen.

Nationale UNESCO Commissies doen in principe dienst als tussenpersoon tussen de UNESCO en de bevolking van haar lidstaten. Omdat de UNESCO het algemeen belang van de wereldbevolking vooropstelt, houdt ze bij de ontwikkeling van haar werking rekening met de verzuchtingen van de Nationale UNESCO Commissies. Zo vraagt ze onder meer naar hun inbreng bij het opstellen van haar programma en budget. En dit laatste is vrij letterlijk te nemen.

Nieuwe aanpak

"Traditioneel stuurde de UNESCO een vragenlijst rond naar de verschillende Nationale UNESCO Commissies om te vragen wat zij belangrijk vinden aangaande het programma van de Organisatie," zegt Walter Lerouge, voorzitter van de Vlaamse UNESCO Commissie. "Maar op die formule zat sleet. Enerzijds werkt de formulering van vragen bepaalde antwoorden in de hand en anderzijds leverde dat een ellenlange lijst met antwoorden op die alle richtingen uitgingen zodat het resultaat uiteindelijk eerder vrijblijvend was en het Secretariaat van de UNESCO zijn eigen accenten kon leggen zonder echt rekening te moeten houden met de commissies. En dat laatste wilden we net vermijden met de bijeenkomst in Den Haag en Antwerpen."

De Vlaamse UNESCO Commissie en de Nationale UNESCO Commissies van Nederland en Luxemburg die de regionale bijeenkomst van Nationale UNESCO Commissies uit Europa en Noord-Amerika organiseerden, lieten een nieuwe wind waaien door dit soort van samenkomsten. Ze beperkten het aantal plenaire vergaderingen tot een minimum en wanneer er toch zo'n vergadering was, werd de duur van elke tussenkomst tot drie minuten beperkt. Dit vermeed vergadersessies die het geduld en de aandacht van de deelnemers op de proef stelden. In de plaats daarvan deelden de organisatoren de deelnemers op in groepen die roteerden tussen verschillende thematische workshops. Zo ontstond er een dynamische sfeer waarin dialoog en samenwerking niet enkel op papier bestonden.

Prioriteiten voor 2010-2011

De nadruk van de bijeenkomst lag op het formuleren van prioriteiten waar de UNESCO rekening mee moet houden bij het opstellen van haar programma voor de periode 2010-2011. Daartoe zorgden de organisatoren voor vijf workshops die overeen kwamen met de vijf hoofdprogramma's van de UNESCO: onderwijs, natuur- en exacte wetenschappen, sociale en menswetenschappen, cultuur, en communicatie en informatie. De in groepen opgesplitste deelnemers roteerden tussen deze workshops zodat iedereen uiteindelijk aan vijf discussierondes deelnam. Binnen elke workshop schoven de commissies hun prioriteiten voor het behandelde deelgebied naar voren. Deze prioriteiten werden opgelijst en vervolgens konden de verschillende Nationale UNESCO Commissies er via een geheime stemming een bepaald gewicht aan toekennen. Zo kwam men tot een gezamenlijke lijst van 24 topprioriteiten en 10 aandachtspunten die als belangrijk maar minder prioritair beschouwd worden. "Het voordeel van deze manier van werken is dat er een dynamiek van daadwerkelijke samenwerking en uitwisseling ontstaat. Bovendien kwamen we op die manier tot een gemeenschappelijk standpunt over het programma van de UNESCO waarmee de Organisatie echt rekening moet houden, ook als daar een budgettaire impact aan verbonden is," zegt Walter Lerouge.

De lijst van programmapunten mag dan wel in lengte beperkt zijn en steunen op een gemeenschappelijk draagvlak, een mogelijke zwakte is de verscheidenheid van zogenaamde prioriteiten. Sommige punten zijn zeer concreet terwijl andere eerder vaag zijn en veel ruimte laten voor concrete invulling. Het is een probleem dat in de toekomst kan verholpen worden door bijvoorbeeld binnen de workshops meer tijd te besteden aan het formuleren van concrete programmapunten en niet louter de verschillende door de commissies voorgestelde punten op te lijsten alvorens tot een stemming over te gaan die de rangorde moet bepalen.

Onderwijs en cultuur zijn de UNESCO-werkgebieden die het vaakst aan bod komen op de lijst van programmaprioriteiten, gevolgd door wetenschappen en communicatie en informatie. De commissies schuiven ook drie algemene prioriteiten naar voor die meer aandacht moeten krijgen in de algemene werking van de UNESCO.

Meeste aandacht voor onderwijs

Op het vlak van onderwijs vragen de commissies dat de UNESCO op verschillende niveaus met diverse betrokkenen beter gaat samenwerken om educatie voor duurzame ontwikkeling meer ingang te doen vinden. Verder zien ze kunst en cultuur als belangrijke hefbomen om de kwaliteit van het onderwijs op te krikken - een van de doelstellingen van Education for All (EFA). Een andere EFA-doelstelling is het terugdringen van analfabetisme onder volwassenen. Daarom vragen de commissies dat er zou gezorgd worden voor het beter met elkaar verbinden van vormen van formeel, non-formeel en informeel onderwijs gericht op levenslang leren, met speciale aandacht voor geletterdheid. Om de vooruitgang op het vlak van EFA beter te kunnen opvolgen, vragen de commissies ook om betere standaarden en indicatoren te ontwikkelen voor de onderwijskwaliteit.

De commissies vragen ook dat er meer gebruik zou gemaakt worden van het UNESCO-scholennetwerk ASPnet om de objectieven van de UNESCO over te dragen op jongeren. Tevens willen ze dat er meer gesteund wordt op de expertise die in het hoger onderwijs aanwezig is om het beleid en de capaciteit inzake onderwijs beter te ontwikkelen.

Naast de eerder vermelde educatie voor duurzame ontwikkeling zien de commissies ook een taak voor de UNESCO weggelegd bij het ontwikkelen van curricula voor vredesonderwijs waarin o.a. interculturele dialoog, mensenrechten, ethiek, burgerzin enz... aan bod komen.

Als laatste topprioriteit voor de UNESCO inzake onderwijs, zien de commissies de ontwikkeling van materialen en middelen om inclusief onderwijs te garanderen voor mensen met bijzondere behoeften zoals migranten, kinderen van illegale migranten, taalminderheden, ouderen, invaliden en hoogbegaafde kinderen.

Culturele diversiteit en dialoog

Interculturele en interreligieuze dialoog worden door de commissies als belangrijkste prioriteit voor de UNESCO beschouwd inzake cultuur. Ze vragen dan ook dat de Organisatie haar werking in die zin meer zou ontwikkelen. Ook de bescherming van cultureel erfgoed achten de commissies belangrijk, in het bijzonder na conflicten of natuurrampen. Voor dergelijke bescherming vragen ze meer inspanningen inzake fondsenwerving en capaciteitsopbouw.

Om de UNESCO een sterkere gidsfunctie te laten spelen, vragen de commissies dat de Organisatie werk zou maken van de wereldwijde identificatie van de voornaamste culturele uitdagingen en dat ze daarover regelmatig een rapport zou publiceren dat lidstaten kan helpen om een meer coherent cultuurbeleid uit te stippelen. In dezelfde sfeer vragen de commissies dat er dringend werk gemaakt wordt van de implementering van de Conventie voor de bescherming en promotie van de diversiteit van culturele expressies.

De commissies vragen ook dat de UNESCO meer aandacht besteedt aan de taaldiversiteit en dat er terzake een coherent beleid gevoerd wordt gericht op de bescherming van minder gesproken talen, bedreigde talen en de talen van inheemse volken. Taaldiversiteit moet eveneens een aandachtspunt zijn bij de activiteiten met betrekking tot interculturele dialoog.

Een laatste bekommernis van de commissies inzake de activiteiten van de UNESCO op het vlak van cultuur, is de rol van cultureel toerisme bij duurzame ontwikkeling. Toerisme kan zowel positieve als negatieve gevolgen hebben voor erfgoed. De UNESCO moet helpen bij het verspreiden van voorbeeldpraktijken die positief geëvalueerd werden.

Geïntegreerde aanpak voor wetenschappen

Met betrekking tot het actiedomein wetenschappen, vragen de commissies in de eerste plaats dat de UNESCO op een andere manier gaat werken door vooral de onderlinge samenwerking tussen haar wetenschappelijke programma's en sectoren uit te breiden. Veel thema's waarrond de UNESCO werkt vragen immers een geïntegreerde aanpak, zoals ethiek, duurzame ontwikkeling en preventie inzake natuurrampen.

De sector Sociale en Menswetenschappen moet zich volgens de commissies vooral concentreren op ethiek en bio-ethiek. De UNESCO moet een grotere rol spelen in het ethisch debat op internationaal niveau en moet meer aan capaciteitsopbouw doen door beleidsadvies te verlenen aan lidstaten en door curricula betreffende ethiek van wetenschap en technologie te ontwikkelen.

Het lijkt erop alsof natuurrampen een steeds hogere tol van de bevolking eisen en steeds meer schade berokkenen aan het milieu en het cultureel erfgoed. Daarom moet de sector Natuur- en Exacte Wetenschappen volgens de commissies de onderlinge samenwerking in de wetenschappelijke sector in het algemeen bevorderen, specifiek gericht op het beter voorbereid zijn op natuurrampen en op het terugdringen van de schade die dergelijke gebeurtenissen aanrichten.

De commissies zouden ook graag zien dat de UNESCO een aantal pistes ontwikkelt die helpen om jongeren in de richting van de natuurwetenschap te leiden en hen verleiden om te kiezen voor een opleiding en een carrière in deze branche.

Communicatie voor (persoonlijke) ontwikkeling

Binnen de activiteiten van de UNESCO op het gebied van communicatie en informatie beschouwen de commissies het overbruggen van de digitale kloof als de voornaamste prioriteit. Activiteiten in die zin moeten vooral de toegang tot en de verspreiding van informatie verbeteren en mensen beter bewust maken over de werking en het gebruik van media en informatie- en communicatietechnologie.

De commissies willen eveneens dat de UNESCO haar werk ten voordele van de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting verder ontwikkelt. Verder hechten ze er belang aan dat de UNESCO er toe bijdraagt dat mensen ten volle kunnen genieten van de voordelen die de kennismaatschappij te bieden heeft om zodoende participatieve samenlevingen op te bouwen.

Programmaoverschrijdende prioriteiten

Ten slotte zien de commissies drie algemene prioriteiten weggelegd voor de UNESCO. Zo moet de Organisatie haar bestaande normatieve instrumenten (conventies e.d.) beter opvolgen en toezien op de effectieve implementering ervan, ervoor zorgen dat gendergelijkheid in al haar programma's aan bod komt en moet de Organisatie zich meer toeleggen op het verlenen van beleidsadvies aan haar lidstaten.

Op het einde van de bijeenkomst in Den Haag en Antwerpen toonden de deelnemers zich tevreden over de bereikte resultaten en was er veel lof voor de nieuwe aanpak die de organisatoren introduceerden. Er viel een hernieuwde dynamiek en een energieke wil tot verdere samenwerking waar te nemen. Het valt te hopen dat de initiatiefnemers erin zullen slagen om deze dynamiek aan de gang te houden en dat de organisatoren kunnen samenwerken met hun collega's die een volgende dergelijke bijeenkomst organiseren, om de methodologie verder te verfijnen en zo de estafettestok op een waardige manier door te geven.

]]>
Urban Literacy / Communication, Identity and Learning in Development Contextshttp://unesco-vlaanderen.be/2008/3/20/urban-literacy-communication,-identity-and-learning-in-development-contextsThu, 20 Mar 2008 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2008/3/20/urban-literacy-communication,-identity-and-learning-in-development-contextsAlan Rogers (samensteller) Urban+Literacy+%2f+Communication%2c+Identity+and+Learning+in+Development+ContextsGedurende vele jaren focuste de kijk op ontwikkeling zich vooral op de situatie van arme mensen die in landelijke gebieden wonen waar traditionele economische, politieke en sociale patronen de bovenhand hebben. Het recente debat over armoedebestrijding is er echter in geslaagd om de aandacht te vestigen op de belangrijke rol die de inwoners van steden en grootsteden spelen in de ontwikkeling. Dit boek gaat op dat elan voort.

Het boek voedt de gesprekken over armoedebestrijding door in te gaan op de relatie tussen verstedelijking en alfabetisering, op alfabetisering in stedelijke omgevingen en op het verband tussen alfabetisering en inkomen. Het bevat een verzameling casestudies, aangevuld met analyses, die duidelijk maken wat alfabetisering kan teweegbrengen in stedelijke omgevingen. Het is interessant voor al wie geïnteresseerd is in alfabetisering en onderwijs voor volwassenen en in de verbondenheid ervan met economische, politieke en sociale ontwikkeling.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Experts bevelen tunnel aan voor bedreigde werelderfgoedsite in Dresdenhttp://unesco-vlaanderen.be/2008/3/12/experts-bevelen-tunnel-aan-voor-bedreigde-werelderfgoedsite-in-dresdenWed, 12 Mar 2008 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2008/3/12/experts-bevelen-tunnel-aan-voor-bedreigde-werelderfgoedsite-in-dresdenPlannen voor de bouw van een brug over de Elbe in het Duitse Dresden dreigen de site haar werelderfgoedstatus te kosten. Experts stellen een tunnel voor als alternatief. Experts+bevelen+tunnel+aan+voor+bedreigde+werelderfgoedsite+in+DresdenEen internationaal team van experts bezocht Dresden in februari 2008 naar aanleiding van de plannen om er een nieuwe brug te bouwen over de Elbe. De brug moet de verkeersproblemen van de stad oplossen maar het Werelderfgoedcomité van de UNESCO meent dat een dergelijk bouwsel het aanzicht, en dus de uitzonderlijke universele waarde, van het cultureel landschap zal bezoedelen. Het comité dreigde er eerder mee Dresden van de Werelderfgoedlijst te zullen schrappen als de brug daadwerkelijk wordt opgetrokken.

De experts bezochten de site en bestudeerden de bouwplannen. Ze kwamen tot de conclusie dat een tunnel veel minder verstrekkende gevolgen voor het cultureel landschap zou hebben. Bijgevolg bevelen ze de bouw van een tunnel aan in een rapport dat wordt overgemaakt aan de Duitse autoriteiten en aan de 21 lidstaten die zetelen in het Werelderfgoedcomité dat zich in juli 2008 in Quebec (Canada) over het dossier zal buigen.

Christina Cameron, die het Werelderfgoedcomité voorzit, toont zich voorzichtig hoopvol: "het opwerpen van een alternatief voor de huidige plannen om een brug te bouwen, biedt een mogelijkheid om de Elbe vallei in Dresden te vrijwaren. Het Werelderfgoedcomité is bereid om een positieve aanbeveling te geven voor een oplossing die kan helpen om dit wondermooie landschap op de Werelderfgoedlijst te houden."

]]>
Duitse Dresden volgend jaar niet langer werelderfgoed?http://unesco-vlaanderen.be/2007/11/19/duitse-dresden-volgend-jaar-niet-langer-werelderfgoedMon, 19 Nov 2007 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2007/11/19/duitse-dresden-volgend-jaar-niet-langer-werelderfgoedDe bouw van een moderne brug over de Elbe in Dresden kan leiden tot het verliezen van de werelderfgoedstatus. Duitse+Dresden+volgend+jaar+niet+langer+werelderfgoed%3fEen Duitse rechtbank heeft beslist dat er een nieuwe brug gebouwd moet worden over de Elbe in Dresden. De moderne brug met vier rijbanen is omstreden omdat ze het aanzicht van de historische stad aanzienlijk zal beïnvloeden. En dat is een doorn in het oog van het Werelderfgoedcomité van de UNESCO dat ermee dreigt om de Elbe vallei in Dresden van de Werelderfgoedlijst te schrappen. Het cultureel landschap werd in 2004 als werelderfgoed erkend.

De bouw van de brug moet een oplossing bieden voor de grote verkeersproblemen waarmee de stad kampt. In een referendum was 68% van de inwoners akkoord met de bouw ervan. Maar toen het Werelderfgoedcomité van de UNESCO Dresden op de Lijst van het Bedreigde Werelderfgoed plaatste omwille van de geplande brug, voelde de stad plots niet zoveel meer voor de brug. De erkenning als werelderfgoed geeft immers een stevige impuls aan het toerisme. De deelstaat Saksen wil het referendum echter niet zomaar negeren en spande een rechtszaak aan. Nadat gesprekken tussen de betrokken partijen en de UNESCO vastliepen, deed de administratieve rechtbank in Bautzen uitspraak ten voordele van de bouw van de brug, met als belangrijkste argument het belang van de democratie in het licht van de Oost-Duitse geschiedenis.

In een gezamenlijke mededeling naar aanleiding van de uitspraak, uitten Koïchiro Matsuura, directeur-generaal van de UNESCO, en Christina Cameron, voorzitter van het Werelderfgoedcomité, hun ontgoocheling: "We betreuren de beslissing van een Duitse rechtbank om de bouw toe te laten van de Waldschlösschen brug die onherroepelijke schade kan berokkenen aan de waarde en integriteit van de Elbe vallei in Dresden. We vinden het jammer dat de intense onderhandelingen tussen de UNESCO en de nationale en lokale overheden in Duitsland niet geleid hebben tot het verzekeren van de bescherming van een site die zo recent werd ingeschreven op de Werelderfgoedlijst."

Het Werelderfgoedcomité zal het dossier bespreken tijdens haar volgende zitting in Quebec in juli 2008. Op basis van een technische beoordeling van de impact van de brug op de uitzonderlijke universele waarde van de Elbe vallei van Dresden, zal het Comité beslissen of de site al dan niet haar erkenning als werelderfgoed verliest.

"Een site van de Werelderfgoedlijst schrappen is nooit een oplossing die voldoening brengt," aldus Matsuura en Cameron. "De Werelderfgoedconventie en de Werelderfgoedlijst zijn gecreëerd om het voortbestaan van ons gemeenschappelijk erfgoed te veilig te stellen. De UNESCO en het Werelderfgoedcomité beschouwen het als hun taak om daarbij het gekoesterde erfgoed van de wereld te verrijken, niet om het te verarmen."

Als de Elbe vallei in Dresden zijn status van werelderfgoed verliest, dan zal het pas de tweede keer in de geschiedenis zijn dat een site van de Werelderfgoedlijst gehaald wordt. Deze bedenkelijke primeur was weggelegd voor het leefgebied van de Arabische oryx in Oman. Dit na de beslissing van de regering van Oman om het beschermde gebied met 90 procent te verkleinen en er grondstoffen te ontginnen. Reden genoeg voor het Comité om de site in juli 2007 van de Werelderfgoedlijst te verwijderen.

]]>
Klimaatverandering bedreiging voor werelderfgoedhttp://unesco-vlaanderen.be/2007/4/11/klimaatverandering-bedreiging-voor-werelderfgoedWed, 11 Apr 2007 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2007/4/11/klimaatverandering-bedreiging-voor-werelderfgoedEen nieuw rapport bundelt 26 casestudies die aantonen dat het cultureel en natuurlijk werelderfgoed ernstig bedreigd wordt door klimaatverandering. Klimaatverandering+bedreiging+voor+werelderfgoedDe UNESCO publiceert een rapport onder de titel Case Studies on Climate Change and World Heritage waarin 26 studies gebundeld zijn die aantonen dat klimaatverandering ook voor werelderfgoedsites verstrekkende gevolgen zal hebben. De studies slaan op 26 representatieve culturele en natuurlijke werelderfgoedsites van de Werelderfgoedlijst die momenteel 830 sites telt. Het rapport wil het publieke bewustzijn vergroten en steun mobiliseren voor een betere erfgoedbescherming. Het bestaat uit vijf hoofdstukken die aandacht besteden aan gletsjers, mariene biodiversiteit, biodiversiteit op het land, archeologische sites en historische steden.

Het smelten van gletsjers heeft een weerslag op sites die op de Werelderfgoedlijst staan omwille van hun uitzonderlijke natuurpracht, en bedreigt de habitat van heel wat diersoorten, zoals de sneeuwpanter in het Sagarmatha nationaal park in Nepal. Het kan eveneens leiden tot overstromingen - wat een serieus probleem kan worden voor mensen die in de buurt van waterlopen e.d. wonen. Deze situatie moet nauwlettend worden opgevolgd. Een mogelijke oplossing is het kunstmatig afvloeien van ijsmeren.

Het rapport onderzoekt ook de gevolgen van klimaatverandering voor mariene werelderfgoedsites. Tegen het jaar 2100 zal vermoedelijk 70 procent van het koraal getroffen worden door veranderingen tengevolge van stijgende temperaturen en toegenomen aciditeit van het water. Het Australische Great Barrier koraalrif zal steeds meer te maken krijgen met bleking, waarbij koralen wit worden en afsterven door stijgende zeetemperatuur. Dit fenomeen bedreigt 58 procent van de koraalriffen - de habitat van honderdduizenden vissoorten. De weerbaarheid van koraalriffen tegen de gevolgen van klimaatverandering kan aanzienlijk vergroot worden als ze beter beschermd worden tegen andere bedreigingen zoals deze tengevolge van vervuiling, ontwikkeling en ontginning.

Ook de biodiversiteit op het land wordt bedreigd door klimaatverandering, aldus het rapport. Dit wordt onder meer aangetoond met casestudie van de beschermde gebieden van de Floraregio van de Kaap (Zuid-Afrika) waar de habitat van heel wat soorten bedreigd wordt door de opwarming en de veranderde neerslag. Op wereldschaal zal klimaatverandering naar verwachting leiden tot een verandering op het vlak van de verspreiding van soorten en zullen bepaalde biologische processen in de war gestuurd worden. Het rapport suggereert de oprichting van meer beschermde gebieden en het 'verhuizen' van ernstig bedreigde diersoorten.

Klimaatverandering zal wellicht ook schade berokkenen aan archeologische werelderfgoedsites, zo blijkt uit het rapport dat dergelijke sites in Peru, Canada en Rusland onder de loep nam. Veranderingen op het vlak van neerslag, vochtigheidsgraad, grondwaterniveau en bodemsamenstelling zullen allemaal een impact hebben op de bewaring van archeologische overblijfselen. Nu al hebben de fragiele aarden structuren van Chan Chan (Peru), de hoofdstad van de Chimú-cultuur, erg te lijden onder de door El Niño veroorzaakte neerslag.

Het stijgen van het zeeniveau en overstromingen tengevolge van klimaatverandering dreigen eveneens schadelijke gevolgen te hebben voor zowel de gebouwen als het sociale weefsel van historische steden. Dat blijkt uit studies in Europa, Afrika en het Midden-Oosten. Meer vochtigheid na overstromingen kan onder andere leiden tot meer zoutkristallisatie op gebouwen, hetgeen nefast is voor versierde oppervlakken, maar ook bodemverzakkingen zijn niet uit te sluiten. Om aan deze en andere dreigingen het hoofd te bieden, is het belangrijk om rekening te houden met de complexe interactie tussen de natuurlijke, culturele en sociale aspecten van erfgoedconservatie.

Het Werelderfgoedcomité van de UNESCO besteedt sinds 2005 bijzondere aandacht aan de invloed van klimaatverandering op werelderfgoedsites.

Klik hier om het volledige Unesco-rapport Case Studies on Climate Change and World Heritage over de invloed van klimaatverandering op het werelderfgoed te raadplegen pdf.

]]>
Les divisions de la villehttp://unesco-vlaanderen.be/2006/6/27/les-divisions-de-la-villeTue, 27 Jun 2006 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2006/6/27/les-divisions-de-la-villeLes+divisions+de+la+villeDit boek neemt de lezer mee langsheen steden over de ganse wereld, van West naar Oost, van Afrika naar Amerika. Het is een reis die schetst hoe steden door de tijd heen evolueerden.

Overal worden steden opgedeeld in verschillende stukken door zij die er wonen, zij die ze besturen en zij die ze bestuderen. Opmerkelijk is dat de namen die oorspronkelijk aan de verschillende delen gegeven werden niet zozeer benoemden wat er was, maar dat ze daarna wel de evolutie in die zin in de hand werkten en de indeling bevestigden. De benamingen zijn immers een manier om de ruimtelijke en sociale diversiteit van de stad in te delen, maar kunnen eveneens een middel zijn om die indeling te veranderen.

"Les divisions de la ville" neemt die benamingen als uitgangspunt om tot een beter begrip te komen over de indeling en evolutie van steden. Zo ontdekken we dat onder de ogenschijnlijk eenvoudige ruimtelijke indeling van de stad zoals die door moderne besturen doorgaans wordt gemaakt, een ganse geschiedenis verborgen zit.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>
Creating Better Cities with Children and Youthhttp://unesco-vlaanderen.be/2006/5/16/creating-better-cities-with-children-and-youthTue, 16 May 2006 00:00:00 GMThttp://unesco-vlaanderen.be/2006/5/16/creating-better-cities-with-children-and-youthDavid Driskell Creating+Better+Cities+with+Children+and+Youth"Creating Better Cities with Children and Youth" is een praktisch handboek over het conceptualiseren, structureren en bevorderen van jongerenparticipatie in de ontwikkeling van de gemeenschap waarvan ze deel uitmaken. Het is ontwikkeld in het kader van het "Growing Up in Cities" project van het sociaal wetenschappelijk programma van de UNESCO dat onderzocht hoe jongeren in hun stedelijk milieu functioneren en welke hun voornaamste problemen en behoeften zijn.

Aan de hand van praktijkvoorbeelden illustreert het boek de voorgestelde methoden en legt het uit hoe bepaalde benaderingen kunnen worden afgestemd op de plaatselijke realiteit. Het is een belangrijk hulpmiddel voor stadsplanners, gemeentebesturen, maatschappelijke organisaties, jeugdwerkers, leerkrachten en alle anderen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van de gemeenschap.


U kan het boek rechtstreeks bestellen via Unesco Publishing: bestel hier

]]>